ورزش ایران و جهان , بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان فوتبال ایران و جهان
افتخار پارس
یکشنبه 20 دی 1394 :: نویسنده : مسیح عباسی       
شناسنامه

Antonio Conte - Globe Soccer Awards 2013.jpg

نام کامل آنتونیو کونته

زادروز 31 جولای 1969 (46 سال)
زادگاه لچه، ایتالیا

قد 1.73 متر (5 فوت 8 اینچ)
پُست سرمربی (گذشته: هافبک مرکزی)

تیم کنونی تیم ملی ایتالیا

**********************************************
اطلاعات باشگاهی
باشگاه های حرفه ای
سال هاتیمبازی ها(گل ها)
1985–1991لچه71(1)
1991–2004یوونتوس296(29)
مجموع367(30)
تیم ملی
1994–2000ایتالیا20(2)
دوران مربیگری
2006آرتزو
2007آرتزو
2007–2009باری
2009–2010آتالانتا
2010–2011سیه نا
2011–2014یوونتوس
2014–ایتالیا

**********************************************
آنتونیو کونته (به انگلیسی: Antonio Conte) (متولد 31 جولای 1969 در لچه) بازیکن ملی پوش سابق و مربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است. وی هم اکنون سرمربی تیم ملی فوتبال ایتالیا نیز می باشد.

او فوتبال را در شهر خود و از تیم پایهٔ لچه آغاز کرد و پس از آن به تیم بزرگسالان لچه پیوست. کونته در سال 1991 به تیم یوونتوس پیوست و تا سال 2004 در این تیم حضور داشت.

کونته 20 مرتبه برای تیم ملی فوتبال ایتالیا به میدان رفته است و 2 گل ملی در کارنامهٔ خود دارد. وی به همراه تیم ملی ایتالیا در جام ملت های اروپا 2000 و جام جهانی فوتبال 1994 حضور داشته است.

او پس از پایان دوران بازیکنی به مربیگری فوتبال روی آورد.


**********************************************
آمار و نتایج آنتونیو کونته در مربیگری
تیمکشورازتانتایج
بازیبردتساویباخت% پیروزی
آرتزوایتالیاجولای 200631 اُکتبر 20061235425.00
آرتزوایتالیا13 مارس 2007ژوئن 20071464442.86
باریایتالیا27 دسامبر 200723 ژوئن 20096732201547.76
آتالانتاایتالیا21 سپتامبر 20097 ژانویه 20101434721.43
سیه ناایتالیا1 جولای 201021 مه 2011442214850.00
یوونتوسایتالیا22 مه 201115 جولای 2014151102341567.55
تیم ملی ایتالیاایتالیا14 آگوست 2014تاکنون1695256.25
مجموع318177865555.66

**********************************************
افتخارات آنتونیو کونته
بازیکنی

باشگاه
یوونتوس
سری آ (5): 1994–95, 1996–97, 1997–98, 2001–02, 2002–03
جام حذفی ایتالیا (1): 1994–95
سوپر جام ایتالیا (4): 1995, 1997, 2002, 2003
لیگ قهرمانان اروپا (1): 1995–96
لیگ اروپا (1): 1992–93
سوپر جام اروپا (1): 1996
جام اینترتوتو اروپا (1): 1999
جام بین قاره ای (1) 1996


ملی
ایتالیا
جام ملت های اروپا: یورو 2000 (نایب قهرمان)
جام جهانی: 1994 (نایب قهرمان)


مربیگری
باری
سری بی (1): 2008–09

سیه نا
سری بی: 2010–11 (نایب قهرمان)

یوونتوس
سری آ (3): 2011–12, 2012–13, 2013–14
جام حذفی ایتالیا: 2011–12 (نایب قهرمان)
سوپر جام ایتالیا (2): 2012, 2013


جوایز فردی
نشان نقره ای (1): 2008–09
نشان طلایی (3): 2011–12, 2012–13, 2013–14
مربی سال سری آ (3): 2011–12, 2012–13, 2013–14
جام توماسو ماسترلی برای بهترین مربی ایتالیایی (1): 2011–12
جایزه آمار و نتایج جهان فوتبال بهترین مربی سال  (1): 2013
نامزد بهترین مربی باشگاهی جهان (1): 2013 (هفتم)

نشان ها
نشان شایستگی ایتالیا (شوالیه): 2000

**********************************************




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) مربیان فوتبال جهان، بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان ایتالیایی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) آنتونیو کونته، بیوگرافی آنتونیو کونته، زندگینامه آنتونیو کونته، زندگی نامه آنتونیو کونته (Antonio Conte)، آمار و نتایج آنتونیو کونته در مربیگری از ابتدا تاکنون، افتخارات و قهرمانی های آنتونیو کونته در دوران بازیکنی در تیم ملی و تیم باشگاهی، افتخارات و جوایز فردی و تیمی آنتونیو کونته به عنوان مربی،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 6 دی 1394 :: نویسنده : مسیح عباسی       
شناسنامه

Carlo Ancelotti 2012-01-02 (1).jpg

نام کامل کارلو آنچلوتی

زادروز 10 ژوئن 1959 (سال 56)
زادگاه رجیولو، ایتالیا

قد 1.79 سانتی متر (5 فوت 10 اینچ)
پُست سرمربی (گذشته: هافبک)

باشگاه جوانان
1973–1975 رجیولو
1975–1976 پارما

**********************************************
اطلاعات باشگاهی
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال هاتیم هابازیگل
1976–1979پارما55(13)
1979–1987رم171(12)
1987–1992میلان112(10)
مجموع338(35)
تیم ملی
1981–1991ایتالیا26(1)
دوران مربیگری
1995–1996رجینا
1996–1998پارما
1999–2001یوونتوس
2001–2009میلان
2009–2011چلسی
2011–2013پاری سن ژرمن
2013–2015

2016-2017
رئال مادرید

بایرن مونیخ

**********************************************
کارلو آنچلوتی (به انگلیسی: Carlo Ancelotti) معروف به کارلتو (به انگلیسی: Carletto) (زاده ۱۰ ژوئن 1959 - رجیولو) بازیکن فوتبال سابق اهل کشور ایتالیا و سرمربی سابق رئال مادرید است.

فوتبال را در 17 سالگی در تیم پارما آغاز کرد. در سال 1979 به آ. اس. رم پیوست و با این تیم یک بار قهرمان لیگ و چهار بار قهرمان جام حذفی ایتالیا شد و در آنجا بود که تبدیل به یک بازیکن ثابت شده و ملی پوش شد. بین سالهای 1984 تا 1987 به عنوان کاپیتان، تیمش را در میدان رهبری میکرد. بلافاصله پس از آن، از 1987 تا 1992 برای میلان بازی کرد. او متعلق به تیم اسطوره های میلان است که در سالهای 1989 و 1990 قهرمانی جام باشگاه های اروپا را کسب کردند.

این سرمربی توانست در فصل 2013-2014 رئال مادرید را قهرمان سوپرکاپ اسپانیا و کوپا دل ری و جام قهرمانان اروپا کند وی در فصل 2014-2015 نتوانست عمل کرد چشم گیری از خود در رئال مادرید نشان دهد و به همین سبب از این باشگاه اخراج شد.


**********************************************
تیم ملی
آنچلوتی در مجموع 26 مرتبه پیراهن تیم بزرگسالان ایتالیا را به تن کرد. پس از انجام 7 بازی برای تیم ملی زیر 21 سال و تیم ملی المپیک، برای اولین مرتبه در تاریخ 6 ژانویه 1981 در برابر تیم ملی فوتبال هلند به میدان رفت (1 : 1). او در جام جهانی 1986 مکزیک و جام ملت های اروپا در سال 1988 در آلمان نیز حضور داشت و نامش در فهرست اسامی بازیکنان جام جهانی 1990 در کشورش ایتالیا هم که این تیم به مقام سوم جهان رسید، دیده می‌شد.


**********************************************
فعالیت به عنوان مربی

پس از دوران موفقیت آمیز بازی، آنچلوتی تصمیم گرفت به عنوان مربی کار کند. ایستگاه اول او به عنوان مربی، تیم ملی ایتالیا بود. او در آنجا بین سالهای 1992 و 1995 به عنوان دستیار آریگو ساکی کار کرد و توانست با این تیم به فینال جام جهانی 1994 در آمریکا برسد. در آنجا ایتالیا در ضربات پنالتی مغلوب تیم ملی فوتبال برزیل شد.

آنچلوتی در تابستان سال 1995 برای اولین بار به عنوان سرمربی با رجینا در سری B قرارداد بست و در اولین سال حضورش موفق شد این تیم را راهی سری A کند. بعد از سپری شدن یک فصل در رجینا، در تابستان سال 1996 به پارما رفت. در اولین فصل حضور در پارما (1996-97) به طرزی باورنکردنی این تیم را به مقام نایب قهرمانی سری A رساند. در فوریه سال 1999 جانشین مارچلو لیپی در یوونتوس شد که در این تیم، موفقیتی در آن فصل کسب نکرده بود. آنچلوتی در یوونتوس نتوانست عنوان های ملی یا بین المللی مورد اتنظار را به دست آورد. وی برای این تیم جام یوفا اینترتوتو را در سال 1999 به ارمغان آورد و دوبار در سالهای 2000 و 2001، این تیم را به نایب قهرمانی سری A رساند. وی در تابستان سال 2001 به دلیل عدم کسب جام قهرمانی، دوباره جایش را به مارچلو لیپی داد.


**********************************************
آ. ث. میلان

آنچلوتی در 5 نوامبر سال 2001 به جای فاتح تریم، سکان هدایت تیم پرآوازه آ. ث. میلان را به دست گرفت. در آن برهه از زمان، میلان گرفتار بحرانی شدید بود. او میلان را به نیمه نهایی جام یوفا در فصل 2001-02 رساند و فصل را با کسب مقام چهارم سری A به پایان رساند. پس از آنکه در شروع کار، به دلیل شیوه بازی دفاعی، به شدت مورد انتقاد علنی رئیس باشگاه، سیلویو برلوسکونی قرار گرفت، اما ارائه بازیهای چشمگیر و سراسر نظم و انضباط، احترام زیادی برایش به وجود آورد. برای فصل 2002-03 توانست دو بازیکن مهم به نامهای آندره‌آ پیرلو و روی کاستا را به میلان بیاورد. به علاوه با هدایت وی، فیلیپو اینزاگی و آندری شوچنکو به یک زوج خط حمله قدرتمند تبدیل شدند.

میلان در فصل 2002-03 در فینال لیگ قهرمانان اروپا در مقابل یوونتوس تورین قرار گرفت و توانست این تیم را در ضربات پنالتی 3 بر 2 مغلوب کند. چند روز بعد هم قهرمانی جام حذفی ایتالیا را به دست‌آورد. برای فصل 2003-04، کاکا، ستاره فوتبال برزیل با میلان قرارداد امضاء کرد. آنچلوتی با کاکا، به عنوان بازیکن کلیدی تیمش، میلان را در فصل 2003-04 به سوی قهرمانی سوپر جام اروپا و اسکودتو هدایت کرد.

در فصل بعد از آن (2004-05)، آنچلوتی دوباره میلان را به فینال لیگ قهرمانان اروپا رساند. بعد از برتری 3 بر 0 در نیمه اول، تیم او در نیمه دوم برتری اش را از دست داد و پس از 90 دقیقه و تساوی 3 بر 3، در ضربات پنالتی، قهرمانی را به لیورپول انگلیس واگذار کرد. دو سال بعد، در فصل 2006-07، دوباره این دو تیم در فینال به هم رسیدند. این بار اما میلان موفق شد با دو گل فیلیپو اینزاگی، قهرمانی اروپا را از آن خود کند. این پیروزی وجهه شایان توجهی برای کارلو آنچلوتی به ارمغان آورد. وی در آغاز ماه ژوئن سال 2007، قراردادش را با میلان تا سال 2010 تمدید کرد. از میلان تحت هدایت آنچلوتی، به عنوان دوره طلایی این تیم یاد می‌شود، دوره طلایی قبل تر باشگاه میلان مربوط می‌شود به دوره‌ای که میلان تحت هدایت ساکی و بعد از آن کاپلو بود. در آن تیم آنچلوتی به عنوان بازیکن با آن تیم به افتخارات زیادی دست یاقته بود.

آنچلوتی با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال 2007، به جرگه کسانی پیوست که هم به عنوان بازیکن و هم مربی، این افتخار را کسب کرده‌اند. چهار نفر دیگر عبارتند از میگوئل مونوز، جووانی تراپاتونی،یوهان کرایف و فرانک ریکارد.

با این قهرمانی، به علاوه آنچلوتی در دایره کوچک مربیانی قرار گرفت که دو بار صاحب این عنوان شده‌اند. در حال حاضر مربیانی همچون ویسنته دل بوسکه، اوتمار هیتسفلد، الکس فرگوسن، خوزه مورینیو و پپ گواردیولا و یوپ هاینکس دوبار قهرمان این جام شده‌اند.


**********************************************
چلسی

در سال 2009 رومن آبراموویچ مالک روس باشگاه چلسی او را برای حضور در استمفوردبریج متقاعد کرد. آنچلوتی در اولین فصل حضورش در لندن موفق شد تیم های منچستر یونایتد، آرسنال و لیورپول را در بازی های رفت و برگشت شکست دهد و چلسی را به قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و جام حذفی برساند. چلسی در آن فصل با هدایت آنچلوتی برای اولین بار در تاریخش موفق به کسب دوگانه انگلستان شد که این آمار تاکنون پا برجاست. اما فصل دوم او در چلسی با ناکامی همراه بود. چلسی تحت هدایت آنچلوتی رکورد بیشترین گل زده یک تیم در یک فصل را با 103 گل زده در تاریخ لیگ برتر انگلستان در فصل 2009-10 در اختیار دارد.


**********************************************
پاری سن رژمن

او پس از 6 ماه خانه نشینی سپس با پیشنهاد مسئولان باشگاه متمول پاریس سن ژرمن روبرو شد. کارلتو در فصل ابتدایی حضورش در پاریس، قهرمانی را به تیم نه چندان مطرح مونپولیه واگذار کرد. در تابستان ستارگان مطرحی چون زلاتان ابراهیممویچ، تیاگو سیلوا، ازکوئیل لاوتزی و ... را به فرانسه آورد و تیمی کهکشانی را تشکیل داد و نوبت به هنرنمایی ستارگان گرانقیمت پاریس سن ژرمن در لوشامپیونه رسید. هرچند شاگردان آنچلوتی در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا با دو تساوی برابر بارسلونا و با توجه به قانون گل زده در خانه حریف از صعود بازماندند اما قهرمانی لیگ فرانسه را از آن خود کردند. آنچلوتی این قهرمانی را پس از 19 سال برای این تیم به ارمغان آورد. از همان روزهای ابتدایی جدایی مورینیو از رئال، آنچلوتی به عنوان جدی ترین گزینه هدایت رئال مادریدی ها مطرح شد اما بزرگترین مانع این انتقال مبلغ گزاف رضایتنامه او بود. مسئولان باشگاه پاریسی که به هیچ وجه نمی‌خواستند مربی باسابقه خود را از دست بدهند، سرانجام با جلب رضایت لوران بلان با جدایی او توافق کردند.


**********************************************
رئال مادرید

سرانجام پس از کش و قوس های زیاد پاری سن ژرمن به در خواست رئال مادرید برای بستن قرار داد با کارلو آنچلوتی پاسخ مثبت داد تا این مربی ایتالیایی جانشین ژوزه مورینیو در سانتیاگو برنابئو شود. رئال مادرید با پرداخت 5 میلیون یورو به پاری سن ژرمن او را جذب کرد. آنچلوتی با حقوق سالانه 7 میلیون یورو به رئال مادرید پیوست. وی در سال اول حضورش در رئال توانست کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند. این در حالی بود که رئال پس از 12 سال با مربیانی زیادی نتوانسته بود به فینال لیگ قهرمانان اروپا برسد. آنچلوتی همچنین پس از 25 سال توانست دو جام در یک فصل را برای رئال مادرید به ارمغان بیاورد. رئال تحت هدایت وی موفق شد در فینال کوپا دل ری، بارسلونا رقیب سنتی خود را با حساب 2-1 شکست دهد و به قهرمانی برسد. در لیگ قهرمانان اروپا نیز رئال مادرید با زدن 41 گل (دومین رکورد گل تاریخ این بازیها) در مجموع بازی‌ها، قدرتمندانه قهرمان شد. رئال با هدایت آنچلوتی برای اولین بار در تاریخ موفق شد در خاک آلمان مقابل بایرن مونیخ و با نتیجه پرگل 4-0 (مجموع 5-0) بایرن مونیخ با هدایت گواردیولا را شکست دهد. در فینال نیز رئال موفق شد، 4-1 اتلتیکو مادرید را شکست دهد و به این ترتیب آنچلوتی توانست دهمین جام قهرمانی در اروپا را برای رئالی‌ها به ارمغان بیاورد.

با قهرمانی رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا، آنچلوتی به تنها مربی تبدیل شد که سه بار صاحب عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا شده‌است. همچنین کارلو آنچلوتی با این قهرمانی در دایره کوچک مربیانی قرار گرفت که موفق شده با دو تیم مختلف قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شود. کارلتو با 4 بار حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا به عنوان مربی، در این زمینه نیز صاحب رکورد است.

نتایج درخشان آنچلوتی در دومین سال حضورش در رئال مادرید نیز تکرار شد. کارلتو در دومین سال حضورش پس از پیروزی 3-0 مقابل لیورپول در آنفیلد (برای اولین بار در تاریخ باشگاه رئال) و پیروزی 3-1 در ال کلاسیکو مقابل بارسلونا با یک نمایش فوق العاده، به محبوبیت بی نظیری نزد هواداران رئال مادرید دست یافت. بازی ال کلاسیکو تنها در فاصله سه روز پس از برگزاری بازی با لیورپول انجام شد. کارلو آنچلوتی، تنها در دومین فصل حضورش در این باشگاه، رکوردی ثبت کرد که قبلاً هیچ وقت در تاریخ باشگاه رئال مادرید و تاریخ تیم های اسپانیایی وجود نداشته است؛ 22 پیروزی متوالی در رقابت‌های لالیگا، جام حذفی اسپانیا، لیگ قهرمانان اروپا و جام جهانی باشگاه ها. در کتاب رکوردهای گینس، رکورد پیروزی های متوالی با 24 برد متعلق به تیم فوتبال کوریتیبای برزیل است.

کارلتو در دومین سال حضور خود موفق شد جام باشگاه های جهان را نیز به همراه رئال مادرید فتح کند. با قهرمانی رئال در جام باشگاه های جهان، تعداد قهرمانی های این تیم در سال 2014 به تعداد 4 رسید که این امر در تاریخ باشگاه رئال مادرید بی سابقه بوده است. همچنین تیم تحت هدایت آنچلوتی در دیدارهای رسمی خود در سال 2014 با احتساب دیدار فینال جام باشگاه های جهان،51 پیروزی و 178 گل به ثمر رساند و از نظر تعداد پیروزی و تعداد گل زده رکورد جدیدی را در تاریخ فوتبال اسپانیا ثبت کرد. پیش از این بهترین رکورد تعداد پیروزی و گل زده در یک سال میلادی به تیم بارسلونا تعلق داشت. تیم کارلتو بهترین درصد پیروزی در تاریخ باشگاه رئال مادرید با 79,5 درصد را در اختیار دارد. در سال 2014، به انتخاب کاربران وب سایت روزنامه اسپانیایی مارکا کارلو آنچلوتی به عنوان بهترین مربی سال لالیگا انتخاب شد. همچنین از سوی فدراسیون بین المللی تاریخ و آمار فوتبال، کارلو آنچلوتی به عنوان بهترین مربی باشگاهی جهان در سال 2014 انتخاب شد.

این مربی ایتالیایی بهترین رکورد تاریخ رئال مادرید و فوتبال اسپانیا را در صد بازی اول یک مربی به نام خود ثبت کرده است. کارلتو در این 10 بازی به 78 برد، 10 تساوی و 12 باخت کسب کرده است. رئال تحت هدایت آنچلوتی توانست در دو سال پیاپی هجومی ترین تیم اروپا لقب بگیرد. از سوی دیگر با به ثمر رساندن 118 گل دومین رکورد گل زده تاریخ لالیگا را کسب کند. این مربی در تاریخ 4 خرداد 1394 از سوی پرز رییس باشگاه رئال مادرید از سمت خود برکنار شد.


**********************************************
بایرن مونیخ

در 20 دسامبر 2015،کارل هاینس رومنیگه مدیر باشگاه بایرن مونیخ  تایید کرد که آنچلوتی به عنوان مربی برای فصل 2016-17 جایگزین پپ گواردیولا خواهد شد،و با امضای قرارداد سه ساله رسما از فصل بعد مربی بایرن مونیخ خواهد بود.


**********************************************
افتخارات
بازیکن

رم
سری آ: 1982–83
جام حذفی ایتالیا: 1979–80, 1980–81, 1983–84, 1985–86
لیگ اروپا: نایب قهرمان 1983–84

میلان
لیگ اروپا: 1988–89, 1989–90
سوپر جام اروپا: 1989, 1990
سری آ: 1987–88, 1991–92
سوپر جام ایتالیا: 1988
جام بین قاره ای: 1989, 1990

ملی
مدال برنز جام جهانی: 1990


مربیگری

یوونتوس (1999–2001)
جام یوفا اینترتوتو: 1999

میلان (2001–2009)
لیگ قهرمانان اروپا: 2002–03, 2006–07
سوپر جام اروپا: 2003, 2007
جام باشگاه های جهان: 2007
سری آ: 2003–04
جام حذفی ایتالیا: 2002–03
سوپر جام ایتالیا: 2004

چلسی (2009–2011)
لیگ برتر انگلیس: 2009–10
جام حذفی انگلیس: 2009–10
جام خیریه: 2009

پاری سن ژرمن (2011–2013)
لیگ 1 فرانسه: 2012–13

رئال مادرید (2013–2015)
لیگ قهرمانان اروپا: 2013–14
سوپر جام اروپا: 2014
جام باشگاه های جهان: 2014
جام حذفی اسپانیا: 2013–14


جوایز و افتخارات فردی

مربی سال سری آ ایتالیا: 2001, 2004
Panchina d'Oro: 2002–03, 2003–04
مربی سال لیگ 1 فرانسه: 2012–13
مربی ماه لیگ برتر انگلیس: نوامبر 2009, آگوست 2010, مارس 2011, آوریل 2011
مربی ماه لالیگا اسپانیا: اُکتبر 2014
مربی سال اروپا: 2002–03
برترین مربی باشگاهی جهان: 2007, 2014
برترین مربی سال از نظر مجله ورد ساکر: 2003
Globe Soccer جایزه بهترین مربی سال: 2014
مربی سال فیفا (دوم): 2014
تالار مشاهیر فوتبال ایتالیا: 2014
تالار مشاهیر باشگاه آ.س رم: 2014
تالار مشاهیر باشگاه میلان


**********************************************
آمار و نتایج کارلو آنچلوتی در مربیگری
تیمازتانتایج
بازیبردتساویباختزدهگل خوردهآوراژ گل% برد
رجینا1 آگوست 199531 می 1996411714104536+941.46
پارما1 آگوست 199631 می 19988742271812485+3948.28
یوونتوس9 فوریه 199931 می 2001114633318185101+8455.26
میلان6 نوامبر 200131 می 200942323810184690357+33356.26
چلسی1 جولای 200922 می 201110967202224194+14761.47
پاری سن ژرمن30 دسامبر 201125 ژوئن 2013774919915364+8963.64
رئال مادرید25 ژوئن 201325 می 2015119891416323103+22074.79
مجموع مربیگری9705652281771,761840+92158.25

**********************************************




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) مربیان فوتبال جهان، بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان ایتالیایی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) کارلو آنچلوتی، بیوگرافی کارلو آنچلوتی، زندگینامه کارلو آنچلوتی (Carlo Ancelotti)، معرفی کامل افتخارات و قهرمانی های کارلو آنچلوتی به عنوان بازیکن، معرفی کامل افتخارات و قهرمانی های کارلو آنچلوتی به عنوان سرمربی، آمار و نتایج کامل کارلو آنچلوتی در مربیگری از ابتدا تاکنون، زندگی نامه کارلو آنجلوتی،
لینک های مرتبط :
شنبه 18 بهمن 1393 :: نویسنده : مسیح عباسی       
شناسنامه
نام کامل روبرتو باجو Roberto Baggio
زادروز ۱۸ فوریهٔ ۱۹۶۷ ‏(۴۷ سال)
زادگاه    کالدونیو٬ ویچنزا
قد ۱٫۷۴ m
پست   مهاجم دوم،هافبک
Roberto Baggio cropped.jpg
باشگاه‌های حرفه‌ای
 سال ها باشگاه ها بازی گل
 1982-1985 ویچنزا 36 13
 1985-1990 فیورنتینا 94 39
 1990-1995 یوونتوس 141 78
 1995-1997 آث میلان 51 12
 1997-1998 بولونیا 30 22
 1998-2000 اینترمیلان 41 9
 2000-2004 برشا 95 45

تیم ملی
 سال ها تیم ملی بازی گل
 1988-2004 ایتالیا 56 27

*************************************************
روبرتو باجو (به ایتالیایی: Roberto Baggio) فوتبالیست نامدار ایتالیایی و از مشهورترین بازیکنان تاریخ فوتبال جهان است.
باجو در سال 1993 به عنوان مرد سال فوتبال اروپا انتخاب شد و جایزه‌ی توپ طلای اروپا را کسب کرد. ظرافت بازی و تکنیک‌های نرم باجو هر فوتبالدوستی را به تحسین او وا می‌داشت.
نام مستعار: دم اسبی آسمانی
مسئولیت فعلی: رئیس کمیته فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا
شماره پیراهن: ۱۰

*************************************************
رده باشگاهی
باجو برای بسیاری از تیم‌های ایتالیایی از جمله فیورنتینا، یوونتوس، آ.ث. میلان، اینتر میلان، بولونیا و برشا بازی کرد.

*************************************************
تیم ملی
باجو در 3 جام جهانی نیز در تیم ملی ایتالیا بازی کرد. اوج درخشش او در جام جهانی ۱۹۹۴ بود. ایتالیا به لطف بازی درخشان باجو و نه قدرت تیمی، به فینال مسابقات جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا رسید.اوج درخشش روبرتو بازی یک هشتم نهایی در مقابل تیم قدرتمند نیجریه بود. جایی که هنوز هم فریادهای آریگو ساچی سرمربی تیم ملی ایتالیا در آن بازی در ازهان بسیاری باقی‌مانده است. گل بیادماندی باجو در دقیقه 89 آن دیدار کار را به تساوی و درنهایت پیروزی لاجوردی ها کشاند

با وجود اینکه او به خبره بودن در ضربات کاشته مشهور بود، آخرین پنالتی تیمش در فینال جام جهانی ۱۹۹۴ مقابل برزیل را هدر داد تا ایتالیا جام را از دست دهد. آن پنالتی را می‌توان سیاه‌ترین نقطهٔ ورزشی باجو دانست.

هم اکنون اوبه عنوان رییس کمیته فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا مشغول به کار است.

*************************************************
باورها
روبرتو باجو پیرو مکتب بوداست و در ایتالیا به او لقب بودای کوچک را داده بودند. او همیشه بازوبند کاپیتانی 3 رنگ و خاصی مرتبط با بودا به همراه داشت که در تیمهای مختلف بر بازو میبست.

*************************************************
آمار ملی
 سال ها بازی گل
 1988 1 0
 1989 6 3
 1990 9 4
 1991 2 1
 1992 7 6
 1993 7 5
 1994 12 5
 1995 1 0
 1996 ---- ----
 1997 2 1
 1998 6 2
 1999 2 0
 2000 ---- ----
 2001 ---- ----
 2002 ---- ----
 2003 ---- ----
 2004 1 0
 مجموع 56 27

*************************************************
افتخارات
باشگاهی
یوونتوس
جام اروپا : 1992-93
سری آ : 1994-95
کوپا ایتالیا : 1994-95

میلان
سری آ : 1995-96

ملی
ایتالیا
جام جهانی 1990 : سوم
جام جهانی 1994 : نایب قهرمان

فردی
گارین طلایی با وینچنزا (جایزه بهترین بازیکن در سری C1  ایتالیا) : 1985
جایزه براو (بهترین بازیکن زیر 23 سال اروپا ) : 1990
جام اروپا (آقای گل) : 1990-91
Onze d'Or: 1993
بهترین بازیکن سال از نظر مجله (World Soccer) ورلد ساکر : 1993
(Ballon d'Or) برنده توپ طلا : 1993
بهترین بازیکن سال فیفا : 1993
جام جهانی (برنده توپ نقره ای) : 1994
Onze de Bronze: 1994
(Ballon d'Or) جایزه نفر دوم : 1994
بهترین بازیکن سال فیفا (نفر سوم) : 1994
Don Balon Award: 1994
Onze d'Argent: 1995
Friendship Golden Guerin with AC Milan (Awarded by the fans to the club's best player of the season): 1996
یکی از 100 بازیکن برتر قرن 20 (نفر 16)
عضو تیم قرن ایتالیا : 2000
بهترین بازیکن قرن ایتالیا : 2000
Guerin d'Oro with Brescia (Awarded to the best footballer in a particular Serie A season): 2001
Scirea Career Achievement Award: 2001
'Best Football Book' Award at the Italian Football Oscars: 2001
'Most Loved Player' Award via Internet Polls: 2001
FIFA World Cup Dream Team: 2002
'Most Loved Player' Award at the Italian Football Oscars: 2002
Golden Foot: 2003
FIFA 100: 2004
UEFA Golden Jubilee Poll: #24
Giuseppe Prisco award: 2004
Guerin Sportivo's '150 Grandi del Secolo'
Placar's 100 Craques do Seculo
Planète Foot's 50 Meilleurs Joueurs du Monde
Italy All-time XI by Football Italia
Juventus All-time XI by Football Italia
Brescia All-time XI by Football Italia
AC Milan Hall of Fame
یکی از 50 اسطوره باشگاه یوونتوس
Italian Football Hall of Fame: 2011




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان ایتالیایی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) روبرتو باجو، زندگینامه روبرتو باجو، بیوگرافی روبرتو باجو، biography Roberto Baggio، آمار و افتخارات ملی روبرتو باجو، افتخارات باشگاهی و فردی روبرتو باجو، روبرتو باجو در تیم ملی ایتالیا،
لینک های مرتبط :
شنبه 18 بهمن 1393 :: نویسنده : مسیح عباسی       
شناسنامه
نام کامل   پائولو مالدینی  Paolo Cesare Maldini
زادروز     ۲۶ ژوئن ۱۹۶۸ ‏(۴۶ سال)
زادگاه    میلان، ایتالیا
قد ۱٫۸۶ m
پست     مدافع

باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۸–۱۹۸۵  آ.ث میلان
Maldini2008.JPG
باشگاه‌های حرفه‌ای
 سال ها باشگاه ها بازی گل
 1985-2009 میلان 647 29

تیم ملی
 سال ها تیم ملی بازی گل
 1986-1988 زیر 21 سال  ایتالیا 12 5
 1988-2002 ایتالیا 126 7

*************************************************
پائولو مالدینی(به ایتالیایی: Paolo Maldini) (زاده: ۲۶ ژوئن ۱۹۶۸ در میلان) مدافع سابق تیم ملی ایتالیا و تیم میلان است.

او پسر فوتبالیست و مربی سابق تیم ملی ایتالیا و باشگاه میلان، چزاره مالدینی می باشد. او هرگز لباس تیمی باشگاهی غیر از میلان را بر تن نکرد و با ۲۵ سال حضور در لباس آ.ث میلان رکورد دار حضور با لباس یک تیم در تاریخ فوتبال می باشد. شماره ۳ باشگاه میلان به احترام او بایگانی شده است و بعد از خداحافظی مالدینی هیچکس پیراهن شماره ۳ را بر تن نمی‌کند، مگر یکی از پسرانش.

مالدینی اولین بازی خود را با لباس میلان در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۸۵ در دیدار با تیم اودنیزه انجام داد. او بعد از انجام بیش از ۹۰۰ بازی با لباس میلان، سرانجام در سن ۴۱ سالگی در دیدار با تیم فیورنتینا در تاریخ ۳۱ مِه سال ۲۰۰۹ ، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. او در هنگام خداحافظی از فوتبال، با ۲۵ سال وفاداری به باشگاه میلان و بالای سر بردن ۲۶ جام مختلف از جمله: ۵ عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، ۷ قهرمانی در سری آ، ۱ قهرمانی در جام حذفی ایتالیا، ۴ قهرمانی در سوپرجام اروپا و ۲ قهرمانی در جام بین قاره‌ای از اسطوره های میلان و جزء پر افتخارترین فوتبالیست های تاریخ فوتبال جهان محسوب میشود.

مالدینی ۱۲۶ بازی برای تیم ملی ایتالیا انجام داد. او در ۴ دوره حضور خود در جام جهانی و ۳ دوره یورو هرگز نتوانست جامی را بالای سر ببرد. تنها افتخارات ملی او، نایب قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۴ ، سومی در جام جهانی ۱۹۹۰ و نایب قهرمانی در یورو ۲۰۰۰ می باشد. او در جام های جهانی ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ در تیم ستاره های جام جای گرفت. همچنین در سال ۱۹۹۴، مالدینی، از سوی مجله فوتبال "ورد ساکر" به عنوان بازیکن سال انتخاب شد. او اولین مدافعی بود که به این افتخار دست پیدا کرد.

*************************************************
کودکی
پائولو چزاره مالدینی در ۲۶ ژوئن ۱۹۶۸ در شهر میلان متولد شد. او پسر چزاره مالدینی کاپیتان سال های ۱۹۶۰ تیم آث میلان بود.

چزاره مالدینی کودکی پائولو را این گونه تعریف می کند:

<<من و همسرم فرزندان زیادی داشتیم که از قضا همگی بسیار شلوغ و پر سر و صدا بودند. در این میان پائولو با آن چشم های براق چیز دیگری بود. او به هر وسیله ای برای خود توپ می ساخت و وسایل خانه راه گریزی نداشتند. کنترل این جمع یاغی بسیار دشوار بود. فقط یک چیز پائولو را آرام می کرد : یکشنبه عصر و برنامه فوتبال ایتالیا.>>

*************************************************
دوران فوتبال
عضویت در میلان
او در سپتامبر ۱۹۷۸ و در سن ده سالگی موفق به گذراندن تست تمرینی باشگاه میلان شد و به عضویت تیم میلان در آمد. او تا پیش از عضویت در میلان، هوادار یوونتوس و شیفته‌ی بازی روبرتو بتگا بود.

با عضویت او در میلان، همه از نفوذ چزاره مالدینی صحبت می کردند. مردم اعتقاد داشتند که پائولو مالدینی به واسطه نفوذ پدر به عضویت میلان در آمده‌است و به این خاطر در زمین به او توهین می‌کردند. 

*************************************************
اولین حضور در زمین
او در هفده سالگی به دعوت نیلس لیدهولم سر مربی وقت آث میلان، به تیم بزرگسالان پیوست .اولین بازی اش را در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۸۵ برابر اودینزه انجام داد. در آن بازی پائولو جانشین باستینی مصدوم شد، بازی که با نتیجه ی یک بر یک خاتمه یافت.

مالدینی در مورد آن بازی می گوید:

« استرس زیادی داشتم، ولی لیدهولم مرا در آغوش گرفت و گفت، همیشه به این فکر کن که این فقط یک بازی در مقیاس بزرگتر است.»

وی در طول فصل ۱۹۸۵-۱۹۸۴ یک بازی در لیگ ایتالیا انجام داد.


*************************************************
دوران باشگاهی
پائولو در فصل ۸۶-۱۹۸۵ بازیکن ثابت میلان شد. از آن زمان در بیشتر مواقع به عنوان مدافع چپ و برخی مواقع به عنوان مدافع وسط بازی کرده است. اسکودتوی فصل ۸۸-۱۹۸۷ اولین عنوانی بود که او با باشگاهش به دست آورد. او از ارکان تیم فصل ۹۲-۱۹۹۱ میلان بود که در سری آ بدون شکست قهرمان شد. او در کنار فرانکو بارزی، مائورو تاسوتی و کاستاکورتا نیرومندترین خط دفاعی اروپا(معروف به شکست ناپذیران) را در اوایل دهه ۹۰ شکل داده بودند. بعد از بازنشستگی بازری، مالدینی زوج موفقی با الساندرو نستا در قلب دفاع میلان ایجاد کرد. 

مالدینی تاکنون هفت بار با میلان قهرمان ایتالیا، یک بار قهرمان جام حذفی و پنج بار قهرمان سوپر جام ایتالیا شده است. علاوه بر این‌ها وی با میلان پنج بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، پنج بار قهرمان سوپر جام یوفا، دوبار قهرمان جام باشگاه‌های جهان موسوم به جام تویوتا ( برنده دیدار قهرمان باشگاه‌های اروپا و آمریکای جنوبی )، و یک بار قهرمان جام باشگاه‌های جهان ( مسابقاتی که بین قهرمانان باشگاهی شش قاره مختلف انجام می‌شود ) شده‌است.

در سال ۱۹۹۴، مالدینی که در همان سال با میلان اسکودتو و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورده بود، از سوی مجله فوتبال "ورد ساکر" به عنوان بازیکن سال انتخاب شد. او اولین مدافعی است که به این افتخار دست پیدا می‌کند. او در مراسم دریافت جایزه خود گفت:

«این افتخار بزرگی برای من است چرا که بسیاری از مردم به من توجه کردند. به طور کلی در فوتبال، طرفداران و رسانه ها کمتر به مدافعین توجه می کنند و عمده توجه به مهاجمین و گلزنان است. باید اعتراف کنم سال ۱۹۹۴ اوج فوتبال من بود. قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و حضور در جام جهانی برای هر بازیکنی افتخار است. البته افتخاری که من بدست آوردم حاصل زحمات مردان زیادی است که برای من زحمت کشیدن و مسیر موفقیت را به من نشان دادن. همه می دانید در مورد چه کسی صحبت می کنم، پدرم چزاره مالدینی اولین کاپیتان تیم میلان که در سال ۱۹۶۳ جام قهرمانان اروپا را بالای سر برد. او حالا مربی تیم زیر ۲۱ ساله های ایتالیاس. من زیر نظر او در تیم جوانان میلان بازی میکردم. زمانی که من فقط یک کودک بودم او به من راه و رسم مرد بودن را آموخت. او مسائل زیادی از فوتبال را به من آموخت و مسیر آینده را به من نشان داد. پس از آن، کاپیتان و هم بازی من فرانکو بارزی بیشترین کمک را به من کرده است. از نظر من، او کمتر از چیزی که استحقاق آن را دارد به خاطر خدماتش در تیم میلان و تیم ملی ایتالیا دریافت کرده است. در یک کلمه بخواهم بگویم او یک مرد واقعی است که توانایی خود را در زمین فوتبال به نمایش می گذارد. او واقعاً سزاوار دریافت جایزه ایی هست که مجله ورد ساکر به من اهدا کرده است. »

پس از فصل ۹۷-۱۹۹۶ و پایان دوران فعالیت فرانکو بارزی، مالدینی کاپیتان تیم میلان شد. مالدینی شش‌صدمین بازی خود در سری آ با لباس میلان را در ۱۳ مه ۲۰۰۷ و در مقابل کاتانیا انجام داد. مالدینی پیش از آن در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۵ در بازی با تیم ترویسو، رکورد دینو زوف افسانه ای را که با ۵۷۱ بازی رکورددار بازی در سری آ بود شکسته بود.

مالدینی توانست در ۱۶ فوریه سال ۲۰۰۸ در دیدار مقابل پارما در لیگ فوتبال ایتالیا، هشتصدمین بازی رسمی خود برای میلان را انجام دهد. این بازی نقطه عطفی در کارنامه پائولو مالدینی بود چرا که هزارمین بازی او در فوتبال حرفه ایی با لباس تیم آ.ث میلان و تیم ملی ایتالیا محسوب میشد. تا پیش از او تنها پیتر شیلتون دروازه بان انگلیسی توانسته بود از مرز ۱۰۰۰ بازی حرفه ایی بگذرد.

پائولو مالدینی در ۲۵ فصل حضور خود در میلان ۹۰۲ بازی رسمی برای میلان در تمام تورنمنت ها انجام داد. او با ۶۴۷ بازی در سری آ رکورد دار بازی در سری آ محسوب می شود. او در مجموع ۹۰۲ بازی ۳۳ گل برای میلان به ثمر رساند که ۲۹ گل آن در سری آ بود. او در طول دوران حرفه‌ای خود هشت بار در فینال لیگ قهرمانان اروپا حاضر بوده‌است. تنها فرانسیسکو گنتو از رئال مادرید همپای او در این رکورد است. مالدینی پنج بار جام قهرمانان اروپا را بالای سر برده است. آخرین قهرمانی او در لیگ قهرمانان اروپا، لیگ ۲۰۰۷ اروپا بود که میلان در فینال ۲-۱ لیورپول را شکست داد. مالدینی در سال ۲۰۰۹ با پایان دوران حرفه ایی فوتبال خود، جایزه ویژه دستاوردهای یک عمر یوفا را دریافت کرد.

*************************************************
دوران ملی
مالدینی در سال ۱۹۸۶، به تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا که مربی آن چزاره مالدینی بود دعوت شد. او در مدت دو سال، ۱۲ بازی برای تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا انجام داد و ۵ بار موفق به گلزنی شد.

در سن ۱۹ سالگی اولین حضور خود در تیم ملی بزرگسالان ایتالیا را در تاریخ ۳۱ مارس ۱۹۸۸ در مقابل یوگسلاوی تجربه کرد. این بازی با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید. بعد از آن، مالدینی توانست جایگاه مستحکمی برای خود در قلب دفاع و گوشه چپ ایتالیا دست و پا کند. او در یورو ۸۸ در چهار بازی ایتالیا در ترکیب اصلی قرار داشت. در جام جهانی ۹۰ ایتالیا همراه با ایتالیا تا نیمه نهایی بالا آمد و در یک بازی دراماتیک در شهر ناپل مغلوب هنرنمایی مارادونا و تیم آرژانتین شد و از راهیابی به فینال بازماند. در این تورنمنت مالدینی با ایتالیا مقامی بهتر از سومی بدست نیاورد. در جام جهانی ۹۴ آمریکا مالدینی بار دیگر در لباس آتزوری درخشید و توانست تا فینال مسابقات پیش آید اما در فینال شانس با او و ایتالیا یار نبود و ضربات پنالتی بار دیگر دست او را از جام محروم کرد.

ناکامی مالدینی در جام های جهانی با حذف شدن در جام جهانی ۹۸ فرانسه توسط تیم میزبان بار دیگر با ضربات پنالتی و بعد از آن ناکامی در جام جهانی ۲۰۰۲ کامل شد. مالدینی با ۲۳ بازی در جام های جهانی فوتبال بعد از لوتار ماتئوس که با ۲۵ بازی رکورددار است، قرار گرفته است. اما مالدینی با ۲٫۲۱۶ دقیقه حضور در زمین بیشترین زمان بازی در جام جهانی را به خود اختصاص داده‌است. 

مالدینی در ۳ دوره یورو به سال های یورو ۲۰۰۰،یورو ۹۶،یورو ۸۸ همراه تیم ملی ایتالیا بود. ایتالیا در یورو ۲۰۰۰ توانست در نیمه نهایی و در ضربات پنالتی،با وجود خراب شدن پنالتی مالدینی از سد هلند بگذرد. آتزوری در حالی که ۳۲ سال از آخرین بار که به فینال اروپا رسید بود می گذشت به مصاف تیم فرانسه رفت. در حالی که تا دقیقه ۹۰ ، با یک گل از فرانسه پیش بود، گل تساوی را دریافت کرد و در گل طلایی، تسلیم فرانسه شد تا مالدینی یک بار دیگر در آستانه دستیابی به افتخار دستش از جام کوتاه شود. مالدینی خود اتفاقات بعد از گل فرانسه را اینطور تعریف می کند:

«ما بلافاصله پی بردیم که بازی را باخته ایم. در مرحله نیمه نهایی بازی خیلی سختی مقابل هلند داشتیم و یک روز کمتر از فرانسه فرصت داشتیم تا خستگی از تن در کنیم. بنابراین از نظر روحی همه چیز به نفع آن ها بود. می توان گفت که آن گل حکم دو گل را داشت. در واقع گل مساوی بود ولی در عین حال گل برتری نیز محسوب می شد. در فاصله بین وقت طبیعی بازی و شروع وقت اضافه به هم می گفتیم که باید از جایمان بلند بشویم و فینال را ببریم. ولی این ها همه حرف بود، چون فکر می کنم که از ته دل همه می دانستیم گل مساوی ضربه روحی بسیار سختی به ما وارد کرده است.»

مالدینی با ۱۲۶ بازی ملی پس از کاناوارو در رتبه دوم بیشترین بازی برای تیم ملی ایتالیا قرار دارد.او هرگز در تورنمنت بزرگی با آتزوری قهرمان نشد. مالدینی در نیمی از ۱۶ سال حضورش در تیم ایتالیا کاپیتان این تیم بود و ۷۴ بار بازوبند تیم ایتالیا را بر بازو بست. 

مالدینی در دو جام جهانی ۹۰ و ۹۴ در تیم ستاره های جام، جای گرفت. او این افتخار را در سه دوره حضور خود در جام ملت های اروپا تکرار کرد و در جام ملت های اروپا در سالهای یورو ۲۰۰۰،یورو ۹۶،یورو ۸۸ با درخشش خود توانست، در تیم تورنمنت جای بگیرد.

*************************************************
بازنشستگی از فوتبال
بازنشستگی از بازی های ملی
مالدینی در سن ۳۴ سالگی و پس از شکست تلخ مقابل کره جنوبی در مرحله یک شانزدهم جام جهانی ۲۰۰۲ و با گل طلایی از بازی های ملی خداحافظی کرد. مالدینی علارغم خواهش مسئولین تیم ملی فوتبال مبنی بر بازگشت هرگز از تصمیم خود برنگشت.

او بعد از خداحافظی از تیم ملی گفت:

«احساس کردم که توانایی ادامه دادن ندارم.من عمری بود که در تیم ملی بودم ولی به هیچ مقامی نرسیدم.تاکی می تونستم به دوران ذلتم با تیم ملی ادامه بدم؟»

در فوریه ۲۰۰۹ مارچلو لیپی مربی وقت تیم ملی ایتالیا پیشنهاد یک بازی خداحافظی برای مالدینی را داد. فدراسیون ایتالیا به مالدینی بازی دوستانه با ایرلند شمالی را پیشنهاد داد که مالدینی آن را رد کرد.

بازنشستگی از بازی‌های باشگاهی
مالدینی در ۱۶ دسامبر سال ۲۰۰۷ در جریان بازی‌های جام باشگاه‌های جهان در یوکوهاما، اعلام کرد که در سال ۲۰۰۸ از فوتبال خداحافظی می‌کند. در ۷ مارس ۲۰۰۸، دو روز بعد از حذف میلان در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در مقابل آرسنال، در تصمیم خود تجدیدنظر کرد و گفت که می‌خواهد قراردادش را برای یک سال دیگر تمدید کند. قرارداد مالدینی تا تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹ تمدید شد. در ۱۷ آوریل سال ۲۰۰۹ مالدینی اعلام کرد که در پایان فصل ۰۹-۲۰۰۸ به طور حتم از فوتبال کنار می‌رود و اضافه کرد که بعد از آن در دنیای فوتبال فعالیت خواهد کرد، البته نه به عنوان مربی.

سرانجام مالدینی در بیست و پنجمین فصل حضور خود در میلان و در سن ۴۱ سالگی در حالی که به رکورد ۹۰۰ بازی رسمی برای میلان رسیده بود از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

*************************************************
آخرین بازی در سن سیرو
در ۲۴ مه ۲۰۰۹ مالدینی در نه‌صد ویکمین بازی خود با لباس میلان برای آخرین بار در سن سیرو به مصاف تیم رُم رفت. این بازی با مراسم و برنامه هایی از سوی هواداران و باشگاه میلان برای بدرقه‌ی کاپیتان خود همراه بود. در این بازی، باشگاه میلان برای قدردانی از مالدینی بر پیراهن خود جمله "شماره ی ۳ برای همیشه"(به ایتالیایی: 3Solo Per Te) را حک کرد. علاوه بر آن به هریک از هواداران حاضر در ورزشگاه شال با جمله ی "شماره ی ۳ برای همیشه" و آلبومی حاوی ۲۴ قطعه برچسب از دوران ۲۴ ساله ی فوتبال پائولو اهدا شد. در این بازی خاص، تیم رم به احترام مالدینی با تی شرت با نام مالدینی به زمین آمد. این بازی در نهایت با شکست ۳-۲ میلان خاتمه یافت تا آخرین بازی مالدینی در سن سیرو با شکست همراه باشد.

*************************************************
حواشی بازی آخر در سن سیرو
هشتاد هزار هوادار میلان به جهت قدردانی از مالدینی در سن سیرو حاضر بودند. پلاکارد و پرچم های زیادی در جهت تشکر از ۲۵ سال وفاداری او به میلان در ورزشگاه دیده میشد.اما گروهی از کوروا سودهای(هواداران اولترا) میلان در این بازی لب به انتقاد از مالدینی گشودند. آنها روی یک پرچم بزرگ نوشته بودند: «متشکریم کاپیتان. توی زمین یک قهرمان پایان ناپذیر بودی اما به آنها که ثروتمندت کردند احترام نگذاشتی.» این نوشته اشاره‌ای بود به مشاجره مالدینی با این گروه در سال ۲۰۰۵ و پس از شکست در فینال اروپا. گروهی دیگر از طرفداران فریاد میکشیدند: «فقط یک کاپیتان هست... بارزی» و گروهی دیگر پرچمی را در دست داشتند که اسم و شماره فرانکو بارزی روی آن نقش بسته بود. این رفتار با واکنش مالدینی در بعد بازی مواجه شد.او این رفتار را برنامه ریزی شده خواند. و در مصاحبه‌ای اعلام کرد:

«افتخار می کنم که یکی از آن ها نیستم.»

رفتار دور از انتظار این گروه از هواداران میلان با انتقاد دیگر شخصیت‌های فوتبال ایتالیا مواجه شد.

*************************************************
آخرین بازی رسمی
در ۳۱ مه ۲۰۰۹ در شهر فلورانس و ورزشگاه فریولی مالدینی در نه‌صد و دومین بازی رسمی خود برای میلان به مصاف تیم فیورنتینا رفت در این بازی که با برد ۲-۰ میلان همراه بود مالدینی در دقیقه ۹۰ تعویض شد و در حالی که از زمین خارج می شد به گونه ایی که لایق یک قهرمان جهانی بود مورد تشویق پر شور حاضران در ورزشگاه قرار گرفت.

*************************************************
سبک بازی
مالدینی با وجود اینکه ذاتاً راست پاست در درجه اول در پست مدافع چپ بازی کرده‌است.او به عنوان مدافع مرکزی هم بازی‌های درخشانی از خود نشان داده‌است. انعطاف پذیری تاکتیکی او در کنار سرعت بالا، تکل های به موقع، و مهارت در جنگهای هوایی و توان مثال‌زدنی او در رهبری تیم، وی را به جایی رساند که برای مدت‌ها بهترین دفاع چپ اروپا لقب بگیرد او از بهترین مدافعین تاریخ فوتبال محسوب می‌شود. پائولو در فوتبال خشن و دفاعی ایتالیا با خونسردی و آرامشی که داشت کمترین کارت زرد و قرمز را در طول حضور خود در فوتبال دید. ثبات مالدینی در مدت ۲۴ سال در کنار اخلاق مداری و وفاداری خاص او به میلان او را به یکی از بی نظیرترین مدافعین جهان تبدیل کرده‌است.

*************************************************
بعد از بازنشستگی
مالدینی اعلام کرده‌است که هرگز به عنوان مربی به فوتبال برنخواهد گشت. مالدینی دلیل این تصمیم را استرس و سنگینی وظایف این پست اعلام کرده‌است.

در سال ۲۰۰۹ ، کارلو آنجلوتی سرمربی وقت تیم چلسی به مالدینی، پیشنهاد مربیگری چلسی را داد. این پیشنهاد توسط مالدینی رد شد.

در ژانویه ۲۰۱۲ با حضور همزمان لئوناردو و کارلو آنجلوتی در تیم پاریس سن ژرمن صحبتهایی از پیشنهاد این باشگاه به مالدینی برای همکاری شد. 

مالدینی به دفعات از علاقه خود برای برگشت به تیم میلان در پستی غیر از مربی صحبت کرده‌است. با وجود برخی صحبت ها و مصاحبه ها از مالکان و مدیران باشگاه میلان پیرامون استفاده از مالدینی تاکنون هیچ پیشنهاد رسمی به مالدینی برای حضور در کادر مدیریتی یا کادر فنی میلان ارائه نشده است. رفتار مدیران میلان موجب شده است که مالدینی درهای باشگاه میلان را به روی خود بسته بخواند. 

*************************************************
زندگی شخصی
مالدینی در سال ۱۹۹۴ با مدل ونزوئلایی،آدریان فوسا ازدواج کرد. این ازدواج که تاکنون پایدار مانده حاصلش دو پسر به نامهای کریستین(متولد: ۱۴ ژوئن ۱۹۹۶) و دنیل (۱۱ اکتبر ۲۰۰۱) می باشد. در حال حاضر کریستین عضو تیم نوجوانان میلان و دنیل عضو تیم نونهالان میلان هست.

*************************************************
کریستین مالدینی
کریستین در سال ۲۰۰۵ توانست به عضویت تیم میلان در آید. او اکنون در تیم نوجوانان میلان زیر نظر فیلیپو اینزاگی به بازی مشغول است.آندرآ راماتزوتی، کارشناش کوریره دلو اسپورت او را در اولین بازی خود در لباس میلان در سال ۲۰۰۵ اینگونه توصیف کرده است:

<<کریستین چه طور بود؟ یک راست پای فطری که در کنار زمین در خط دفاع جای گرفت، و در بازی میل عالی و لغزش کمی نشان داد که احتمالاً پدر به او آموزش داده است.>>

دنیل مالدینی
پسر ۱۱ ساله ی پائولو مالدینی اکنون در پست مهاجم در عضویت تیم میلان هست. در زمانی که دنیل پنج سال داشت تکل زیبای او در پای سیدورف مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت و صحبت از تداوم نسل مالدینی‌ها بیش از پیش شنیده شد.

*************************************************
حرکات انسان دوستانه مالدینی
سفیر یونیسف
مالدینی از سفیران یونیسف می باشد. تاکنون، او در برنامه‌های مختلف این سازمان، در جهت مبارزه با ایدز و فقر حاضر شده‌است. او در سال ۲۰۰۶ همراه با فرانچسکو توتی بر اساس اهداف یونیسف به مبارزه با ایدز رفت. در یک برنامه تلویزیونی کاپیتان‌های رم و میلان با ارائه شماره ای برای ارسالSMS از مردم برای کمک به کودکانی که در معرض خطر این بیماری در کشورهای جهان سوم بودند تقاضای کمک کردند.در همین حال یک کارتون با صدای توتی و مالدینی به نام فقط برای کودکان با قیمت ۵ یورو روانه بازار شد.

*************************************************
شایعه حضور پائولو مالدینی بر بالین جانباز ایرانی
در چند سال اخیر گزارشی از حضور مالدینی بر بالین یک جانباز ایرانی نقل می شود که براساس آن مالدینی برای عیادت این طرفدار مجروح خود ۶۰۰ کیلومتر مسافت را طی کرده است.ایشان در مصاحبه با سایت گل از این موضوع اظهار بی اطلاعی کردند.

*************************************************
نقل قول‌ها
هواداران اینترمیلان در دربی :
"Per 20 Anni Nostro Rivale, Ma Nella Vita Sempre Leale "
(For 20 Years Our Opponent, But In Life Always Loyal)
"برای ۲۰ سال رقیب ما بودی ... ولی در زندگی همیشه وفادار تو خواهیم بود. "

سر الکس فرگوسن:
<<یکی از آرزوهای من دردوران مربیگری که به آن نرسیدم، در اختیار داشتن مدافعی به اسم پائولو مالدینی بود.>>

سر الکس فرگوسن:
<<زمانی که من به نسل فعلی فوتبال نگاه می‌کنم لیونل مسی بارسلونا را برتر می‌بینم؛ اگر چه فوتبال کاکا مرا به وجد می‌آورد و زیدان هم عالی بوده اما بی شک پائولو مالدینی فوتبالیست مورد علاقه من است. حضورش فوق العاده است؛ خوی بی نهایت طلبی و ورزشکارانه اش ویژگی برجسته اوست. اگر چه مدافع است اما تمام تیمهای تاریخ فوتبال میلان را طی حضور باورنکردنی و پیروزمندانه اش تحت تاثیر قرار داده است .>>

گواردیولا پس از قهرمانی با بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا:
<<من این قهرمانی را به فوتبال ایتالیا و پائولو مالدینی اهدا می‌کنم که نباید نگران هیچ چیز باشد، چرا که او مورد تحسین تمام قاره اروپاست.>>

پویول بعد از ملاقات با مالدینی در تمرین بارسلونا:
<<با بهترین مدافع تاریخ فوتبال جهان تمرین کردم. پائولو مالدینی الگوی من بود.>>

رائول گونزالس :
<<مالدینی استاد من است. خیلی جوان بودم که بازی های او را تماشا می کردم و از این که هواداران او را ستایش می کردند به او احساس حسادت داشتم.>>

لئوناردو:
او یک اسطورهٔ زنده و یک افسانهٔ بی مثال است . جدا از اینکه اوبرای من یک دوست خوب به حساب می‌آید اما من همیشه او را باعمکرد خوبش به یاد می‌آورم .زمانی که درتیم زیر بیست و سه ساله‌ها بازی می‌کرد همانند یک رهبر واقعی ،با استعداد ، نوع درکش ازفوتبال ، خصوصیات اخلاقی منحصربه‌فرد ، تلاش زیاد و فداکاری. با این خصوصیات درباره مالدینی چه می‌توان گفت جز اینکه او نماد میلان است .

*************************************************
رکوردهای شخصی
بیشترین حضور برای میلان در تمام مسابقات: ۹۰۲ بازی
بیشترین حضور در لیگ برتر ایتالیا: ۶۴۷ بازی
بیشترین حضور در لیگ قهرمانان اروپا: ۱۷۵ بازی
جوان ترین بازیکن حاضر در تیم اول آ.ث میلان: با ۱۶سال و ۲۰۸روز(در مقابل اودینزه، ۲۰ ژانویه ۱۹۸۵)
طولانی‌ترین دوران حضور: با ۲۴سال و ۱۳۲روز(از ۲۰ ژانویه ۱۹۸۵ تا ۳۱ مه ۲۰۰۹)
رکورد بیشترین زمان بازی در جام جهانی فوتبال: ۲٫۲۱۶
بیشترین حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا: ۸ دوره

افتخارات
باشگاهی
سری آ (۷): ۱۹۸۷-۱۹۸۸, ۱۹۹۱-۱۹۹۲, ۱۹۹۲-۱۹۹۳, ۱۹۹۳-۱۹۹۴, ۱۹۹۵-۱۹۹۶, ۱۹۹۸-۱۹۹۹, ۲۰۰۳-۲۰۰۴
جام حذفی ایتالیا (۱):۲۰۰۳
سوپرجام ایتالیا (۵): ۱۹۸۸, ۱۹۹۲, ۱۹۹۳, ۱۹۹۴, ۲۰۰۴
جام قهرمانان اروپا (۵): ۱۹۸۸-۱۹۸۹, ۱۹۸۹-۱۹۹۰, ۱۹۹۳-۱۹۹۴, ۲۰۰۲-۲۰۰۳, ۲۰۰۶-۲۰۰۷
سوپر جام اروپا (۲): ۱۹۸۹, ۱۹۹۰, ۱۹۹۴, ۲۰۰۳, ۲۰۰۷
جام بین قاره ایی (۲): ۱۹۸۹, ۱۹۹۰
جام باشگاه های جهان (۱): ۲۰۰۷

ملی
مقام سومی در جام جهانی : ۱
۱۹۹۰

مقام دومی در جام جهانی : ۱
۱۹۹۴

مقام دومی در جام ملت های اروپا :۱
۲۰۰۰

عناوین شخصی
بازیکن سال زیر ۲۱ سال اروپا(۱): ۱۹۸۹
بازیکن سال "ورلد ساکر"(۱): ۱۹۹۴
حضور در تیم ستاره های جام جهانی(۱): ۱۹۹۴
حضور در تیم ستاره های لیگ قهرمانان اروپا(۳): ۱۹۸۸, ۱۹۹۶, ۲۰۰۰
حضور در تیم ستاره های فیفا(۳): ۱۹۹۰ , ۱۹۹۴
کاندید بازیکن سال ۱۹۹۵ فیفا(۱): مقام دوم
حضور در بین سه کاندید توپ طلای اروپا(۱): ۱۹۹۴, ۲۰۰۳
بهترین مدافع سری آ(۱): ۲۰۰۴
حضور در تیم سال اروپا(۲): ۲۰۰۳, ۲۰۰۵
حضور در تیم فصل مجله ESM اروپا (۴): ۱۹۹۴–۹۵, ۱۹۹۵–۹۶, ۱۹۹۹–۲۰۰۰, ۰۳–۲۰۰۲
بهترین مدافع لیگ قهرمانان اروپا(۱):۲۰۰۷
حضور در باشگاه صدتایی‌های فیفا ( فیفا ۱۰۰ ):۱
جایزه ویژه دستاوردهای یک عمر یوفا (۱):۲۰۰۹
حضور در تیم منتخب تاریخ دنیای فوتبال به انتخاب ورلدساکر
ورلد ساکر در سال ۲۰۱۳ در طی یک نظرسنجی، پائولو مالدینی را به عنوان بهترین مدافع چپ تاریخ در تیم منتخب تاریخ دنیای فوتبال در کنار بزرگانی چون بابی مور ، بکن بائر، پله، مارادونا و مسی قرار داد.




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان ایتالیایی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) پائولو مالدینی، بیوگرافی پائولو مالدینی، زندگینامه پائولو مالدینی، biography Paolo Maldini، عناوین و رکوردهای شخصی پائولو مالدینی، افتخارات باشگاهی و ملی پائولو مالدینی، خداحافظی پائولو مالدینی از تیم ملی ایتالیا و تیم میلان،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 29 دی 1393 :: نویسنده : مسیح عباسی       
شناسنامه
نام کامل ماریو بارووا بالوتلی
زادروز ۱۲ اوت ۱۹۹۰ ‏(۲۴ سال)
زادگاه پالرمو، ایتالیا
قد ۱٫۸۹ m
پست مهاجم

اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی باشگاه فوتبال لیورپول
شمارهٔ پیراهن ۴۵

باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۱-۲۰۰۶ Lumezzane
باشگاه‌های حرفه‌ای
 سال ها باشگاه ها بازی گل
 2006-2007 Lumezzane 2 0
 2007-2010 اینتر میلان 59 20
 2010-2013 منچستر سیتی 54 20
 2013-2014 آ. ث. میلان 43 26
 2014-.... لیورپول 12 0

تیم ملی
 سال ها تیم ملی بازی گل
 2008-2010 زیر ۲۱ سال  ایتالیا 16 6
 2010-.... ایتالیا 33 13

****************************************************
ماریو بالوتلی (به انگلیسی: Mario Balotelli) متولد ۱۲ اوت ۱۹۹۰، مهاجم ملی‌پوش تیم ملی فوتبال ایتالیا و باشگاه فوتبال لیورپول است.
ماریو بالوتلی از یک زوج مهاجر غنایی، توماس و رز باروآه، در پالرمو ایتالیا متولد شد. مدت کوتاهی پس از تولد او خانواده اش به شهر دیگری در ایتالیا مهاجرت کردند. در همان زمان به دنبال بیماری جدی روده که منجر به یک جراحی سخت شد، زندگی ماریو جوان تهدید شد. اگرچه شرایط جسمی او تا پایان سال ۱۹۹۲ کاملاً بهبود یافت. تحت تاثیر شرایط جسمی ماریو و زندگی سخت خانواده اش، والدین او تصمیم گرفتند از سرویس‌های اجتماعی برای حمایت شدن درخواست کمک کنند. در سال ۱۹۹۳ خانواده باروآه با این پیشنهاد که یک خانواده ایتالیایی، خانواده بالوتلی، عهده دار مسئولیت ماریو شود موافقت کردند. در ابتدا ماریو روزهای هفته را در کنار بالوتلی‌ها سپری می‌کرد و آخر هفته‌ها نزد خانواده خود باز می‌گشت. اما پس از مدتی قرار شد ماریو برای همیشه و به طور دائم با سیلویا و فرانچسکو بالوتلی که خانه بزرگ و مجللی در همان شهر داشتند زندگی کند. ماریو در خانه بالوتلی‌ها رشد کرد تا پس از سال‌ها و به شهرت رسیدنش خانواده غنایی اش درخواست بازگشت او را کردند. پیشنهادی که ماریو آن را نپذیرفت چون معتقد بود خانواده غنایی او را فقط به خاطر موقعیتی که به دست آورده می‌خواهند در غیر این صورت در طول سال‌های گذشته رفتار متفاوتی می‌داشتند. وی تاکنون در تیم‌های معتبری مانند لومیزانه، اینترمیلان ، منچسترسیتی ، میلان بازی کرده‌است و در حال حاضر در تیم باشگاهی لیورپول بازی می‌کند. او به همراه تیم ملی فوتبال ایتالیا حضور در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ و جام جهانی ۲۰۱۴ را نیز در کارنامهٔ ورزشی خود دارد. وی در مصاحبه با نشریه تله فان مدعی شده‌است که می‌تواند مرد سال فوتبال جهان شود.

****************************************************
بازگشت به خانه
در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۳ ماریو بالوتلی با قراردادی ۴/۵ ساله به ارزش ۲۲ میلیون یورو به میلان ایتالیا پیوست.

****************************************************
انتقال به لیورپول
در تاریخ ٢١ آگوست ٢٠١٤ باشگاه میلان با مبلغ ١٦ میلون پوند پذیرفت،ماریو بالوتلی به لیورپول بپیوندد.این قرارداد درتاریخ ٢٥ آگوست ٢٠١٤ به امضا رسید.

****************************************************
آمار ملی
 سال ها بازی گل
 2010 2 0
 2011 5 1
 2012 9 4
 2013 13 7
 2014 4 1
 مجموع 33 13

****************************************************
افتخارات
باشگاهی
اینتر میلان
سری A ایتالیا :(3) 2007-08 , 2008-09 , 2009-10
کوپا ایتالیا :(1) 2009-10
سوپر کاپ ایتالیا :(1) 2008
جام باشگاه های اروپا :(1) 2009-10

منچستر سیتی
Premier League (1): 2011–12
FA Cup (1): 2010–11
FA Community Shield (1): 2012

ملی
ایتالیا
جام ملت های اروپا : نایب قهرمان 2012
جام کنفدراسیون ها : سوم 2013

فردی
جایزه پسر طلایی :(1) 2010
بهترین بازیکن سال سری A ایتالیا :(1) 2012-13
بهترین بازیکن زمین در فینال FA کاپ :(1) 2011
بازیکن تیم منتخب جام ملت های اروپا :(1) 2012




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان ایتالیایی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) ماریو بارووا بالوتلی، زندگینامه ماریو بارووا بالوتلی، بیوگرافی (زندگی نامه) ماریو بالوتلی، زندگینامه ماریو بالوتلی، biography Mario Balotelli، افتخارات باشگاهی ماریو بالوتلی، افتخارات فردی ماریو بالوتلی،
لینک های مرتبط :
جمعه 19 دی 1393 :: نویسنده : مسیح عباسی       
شناسنامه
نام کامل آندره‌آ پیرلو
زادروز ۱۹ مهٔ ۱۹۷۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه فلرو، لومباردی، ایتالیا
قد ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست هافبک

اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی یوونتوس
شمارهٔ پیراهن ۲۱

باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۱۹۹۵  برشا
Andrea Pirlo Juventus.jpg

باشگاه‌های حرفه‌ای
 سال ها باشگاه ها بازی گل
 1995-1998 برشا 47 6
 1998-2001 اینتر میلان 22 0
 1999-2000 رجینا (قرضی) 28 6
 2001 برشا (قرضی) 10 0
 2001-2011 آ. ث. میلان 284 32
 2011-.... یوونتوس 105 14

تیم ملی
 سال ها تیم ملی بازی گل
 1993-1994 زیر 15 سال ایتالیا 3 0
 1994-1995  زیر 16 سال ایتالیا 6 2
 1995-1996  زیر 17 سال ایتالیا 4 0
 1996-1997  زیر 18 سال ایتالیا 18 7
 1998-2002  زیر 21 سال ایتالیا 37 15
 2002-.... ایتالیا 113 13

******************************************************
آندره‌آ پیرلو (به ایتالیایی: Andrea Pirlo) هافبک ملی پوش ایتالیایی است و هم اکنون با شماره ۲۱ برای باشگاه یوونتوس بازی می‌کند.

وی به جهت بازی سازی و ضربه‌های آزاد استثنائی شهرت فراوانی کسب کرده‌است.

پیرلو که همراه با تیم ملی ایتالیا نایب قهرمانی در یورو ۲۰۱۲ و قهرمانی در جام جهانی ۲۰۰۶ را در کارنامه دارد. در نقش هافبک دفاعی بازیساز در تیم ملی و تیم یوونتوس عمل می‌کند. پیرلو به خاطر تکنیک، دریبل، دید عالی، تخصص عالی در ضربات آزاد و شوت و پاس‌های بلند و دقیق تحسین شده است. هم تیمی‌هایش در تیم ملی ایتالیا به او لقب معمار را داده‌اند زیراپاس‌های دقیق او سبب گل‌های فراوانی برای تیم ملی شده است. در چند سال اخیر هواداران یوونتوس به او لقب استاد داده‌اند.

******************************************************
زندگی شخصی
همسری به نام دبروآ و پسری به نام نیکولا دارد که در سال ۲۰۰۳ به دنیا آمده است و همچنین دختری به نام آنجلا که متولد سال ۲۰۰۶ است.

سبک بازی
پیرلو معمولاً نقش هافبک دفاعی خلاق و بازی ساز را در تیم ملی ایتالیا و یوونتوس را بر عهده دارد. پیرلو تکنیک، دریبل، کنترل، بازی خوانی و پاس دقیق نقطه‌ای دارد و او متخصص ضربات آزاد چه به صورت شوت و پاس را دارد. هم تیمی‌هایش در تیم ملی لقب معمار را داده‌اند، چون پاس‌های دقیق او موجبات گل‌های زیادی برای تیم ملی ایتالیا شده است.

******************************************************

اوایل زندگی
آندره آ پیرلو متولد یک خانوادهٔ ثروتمند است و پدر او دارای دو مرکز بزرگ ذوب آهن می‌باشد. از آنجایی که خانواده پیرلو علاقه‌مند به بازی فوتبال هستند آندره آ را در بازی فوتبال پشتیبانی می‌کردند. پیرلو دارای یک برادر می‌باشد که ۳ سال از او بزرگ‌تر است وی همچنین خواهری دارد که ۱۰ سال از او جوانتر است.

در سال ۱۹۹۵ و در مقابل رجینا اولین بازی خودش برای تیم برشا را انجام داد. بعد از پیوستن به تیم اصلی، توسط مربی وقت، اینتر میرکا لوتشیکو (Mircea Lucescu)، به اینتر آورده شد. پیرلو خریداری شد ولی نتوانست در تیم اصلی جای باز کند و به همراه اینتر در فصل ۹۹-۱۹۹۸ مقامی هشتمی سری آ را کسب کرد. فصل بعد او به طور قرضی به رجینا پیوست و بعد از فصلی خوب او دوباره به اینتر بازگشت ولی دوباره در تیم ذخیره‌ها بود، در این فصل فقط چهار بار برای اینتر بازی کرد و نیم فصل دوم را در تیم قبلی اش، برشا، به صورت قرضی گذراند.

******************************************************
تیم‌های باشگاهی
میلان
مشهور است که پیرلو از الگوی خود موسی ساب تقلید می‌کند. بعد از سه فصل نه چندان خوب در اینتر، او به رقیب همشهری آث میلان پیوست. مبلغ قرارداد ۳۵ لیرهٔ ایتالیا (۱۸ میلیون دلار) بود. هر چند که این قرارداد به صورت معاوضهٔ پیرلو با درزن برنکیچ (Dražen Brnčić) به میلان منتقل شد و میلان از این معاوضه ۹ میلیون دلار سود کرد. در این بین چندین معاوضهٔ دیگر هم انجام شد که شامل تعویض کریستیان بروکی در اینتر به جای گولی (Guly) در میلان، و تعویض متیو بوگانی (Paolo Ginestra) در اینتر به جای پائولو گینسترا (Matteo Bogan) در میلان بود.

در میلان و زیر نظر کارلو آنجلوتی او راه خود را پیدا کرد و به یکی از بهترین بازی سازهای دفاعی جهان و یکی از بهترین ضربات آزاد جهان تبدیل شد. در میلان ۲ بار قهرمانی سری آ در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۱ و جزئی جدانشدنی از هافبک‌های تیم میلان بود که قهرمانی در جام قهرمانی اروپا در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ رسیدند. در ۲۰۰۵ او دومین بازیساز برتر جام باشگاه‌های اروپا بود که با چهار پاس گل نقش عمده‌ای در رسیدن به فینال آن جام راداشت. هر چند با از دست دادن پنالتی اش و گرفته شدن شوتش توسط یرژی دودک، ستارهٔ فراموش شدهٔ آن جام به حساب آمد.

پیرلو کارش را با نقش هافبک هجومی آغاز کرد ولی در برشا و زیر نظر کارلو مازونه (Carlo Mazzone) سرمربی برشا به هافبک دفاعی بازیساز تبدیل شد و روبرتو باجو نقش هافبک تهاجمی را بر عهده گرفت. شاید قابل توجه ترین پاس او در برشا دادن پاس بلندش به روبرتو باجو بود که سبب گل تساوی روبرتو باجو در ورزشگاه دلال پی تورین و مقابل یوونتوس شد. در میلان فاتح تریم و کارلو آنجلوتی با بازی دادن به پیرلو در مقابل هافبک‌های هجومی مثل روی کاستا و کاکا سبب پیشرفت بازی او شدند و او توانست در نقش هافبک همه‌کاره عمل کند. او به همراه دو دوستش کلارنس سیدورف و جنارو گتوسو سه هافبک اصلی میلان برای سال‌ها بودند. در فصل ۰۳-۲۰۰۲ او ۲۵۸۹ پاس، کنترل توپ (۱۲۳ ساعت و ۳۹ دقیقه) و ۲۰۹۳ پاس صحیح داشت. یعنی در هر مسابقه ۹۰ پاس. او نامزد بهترین بازیکن جهان و بهترین بازیساز جهان در سال ۲۰۰۷ بود که هر دوی این عناورین به کاکا هم تیمی اش داده شد. بعد از خروج کاکا و آنجلوتی در تابستان ۲۰۰۹، چلسی مبلغ ۱۲ میلیون دلار و کلودیو پیتزارو را در عوض پیرلو به میلان پیشنهاد داد. هر چند که این پیشنهاد توسط باشگاه رد شد. سیلویو برلوسکونی این پیشنهاد را رد کرد و گفت که پیرلو تا بازنشستگی جزئی از تیم میلان خواهد ماند. در ۲۰۰۹ پیرلو شوتی تماشایی از فاصلهٔ ۳۰ متری وارد دروازهٔ رئال کرد که سبب پیروزی ۳-۲ مقابل این تیم شد. در ۲ اکتبر ۲۰۱۰ پیرلو گلی از فاصلهٔ ۴۰ یاردی وارد دروازهٔ جنوا کرد. در ۱۴ می ۲۰۱۱ میلان ۴-۱ بازی مقابل کالیاری را برد و به قهرمانی در سری آ رسید. در این بازی پیرلو به جای ماسیمو آمبروزینی به بازی آمد و این آخرین بازی پیرلو با پیراهن تیم میلان بود. پیرلو همچنین خروجش از میلان را تایید کرد، بعد از این که باشگاه قراردادش را تمدید نکرد. در آخرین فصل حضور پیرلو در میلان، او فقط ۱۷ بازی انجام داد و ۱ گل و ۳ پاس گل داد.

******************************************************
یوونتوس
پیرلو در سال 2011 با یک قرار داد آزاد به یوونتوس پیوست.در یووه پیرلو دوباره به اوج رسید و در همان سال اول با یوونتوس با درخشش بسیار وی ونقش بازیسازی فوق العاده و ضربات آزادش باعث قهرمانی بدون شکست یوونتوس در سری آ شد.در سال دوم و سوم حضورش در یووه به این روند ادامه داد و با درخشش بسیار با یووه به دو قهرمانی دیگر در سری آ رسید.

تیم ملی
جام جهانی ۲۰۰۶
نخستین بازی برای تیم ملی ایتالیا: بازی مقابل آذربایجان
پیرلو در مرحلهٔ مقدماتی با دوگلی که به اسکاتلند و از روی ضربهٔ آزاد موجب تضمین صعود ایتالیا به جام جهانی شد. در بازی اول و مقابل غنااو گل اول ایتالیا را به ثمر رساند و پاس گلی را به ویچنزه یاکویینتا داد تا بازی ۲-۰ تمام شود. و بهترین بازیکن زمین شناخته شد.

در بازی با آمریکا او پاس گلی به آلبرتو جیلاردینو فرستاد و بازی با نتیجهٔ ۱-۱ به پایان رسید. در نیمه نهایی و در مقابل آلمان او پاس گلی را در دقایق اضافه به فابیو گرسو فرستاد و بهترین بازیکن زمین شناخته شد.

در بازی با فرانسه او پاس گل تساوی بخش را به مارکوماتراتزی و از روی کرنرداد. بازی به وقت اضافه و پنالتی کشیده شد و ایتالیا قهرمان شد. پیرلو برای بار سوم برترین بازیکن میدان شناخته شد. او سومین بازیکن برتر جام شد و توپ برنز را کسب کرد. همچنین بهترین و بیشترین پاسور گل شناخته شد.

یورو ۲۰۱۲
عملکرد مثبت پیرلو در فصل اولش با یوونتوس و قهرمانی با این تیم در سری آ موجبات دعوت او را به تیم ملی فراهم کرد و چزاره پراندلی نام او را در فهرست ۲۳ نفره برای تیم ملی جای داد. در بازی افتتاحیهو مقابل اسپانیا، پیرلو پاس گل عمقی اش را برای دی ناتاله فرستاد و سبب شد که بازی ۱-۱ متوقف شود. در ۱۴ ژوئن و بازی با کرواسی اولین گل ایتالیا را از روی ضربهٔ آزاد به ثمر رساند و در بازی با ایرلند، پاس گلش را برای آنتونیو کاسانو فرستاد. بازی با نتیجهٔ ۲-۰ تمام شد و ایتالیا به مرحلهٔ حذفی صعود کرد.

در ۲۴ ژوئن و بازی با انگلیس، بازی به وقت اضافه و پنالتی کشیده شد و پیرلو ضربهٔ پنالتی چیپ خود راوارد دروازهٔ جوهارت کرد که این ضربه سبب تضعیف روحیهٔ بازیکنان انگلیس و صعود به مرحلهٔ نیمه نهایی شد. پیرلو در این بازی بهترین بازیکن میدان لقب گرفت.

در نیمه نهایی و در ۲۸ ژوئن و در مقابل آلمان برترین بازیکن میدان شناخته شد و بازی با نتیجهٔ ۲-۱ به سود ایتالیا به پایان رسید. در فینال و در مقابل اسپانیا، ایتالیا۴-۰ مغلوب اسپانیا شد و پیرلو به مقام نایب قهرمانی یورو رسید. او و اینیستا ۳ بار برترین بازیکنان زمین شناخته شدند و پیرلو جزئی از تیم منتخب یورو شد.

******************************************************
افتخارات
پیرلو در رده‌های زیر ۱۵ زیر ۱۸ و زیر ۲۱ برای تیم ملی ایتالیا بازی کرده است و در جام قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا مقام قهرمانی را برای تیمش به ارمغان آورد. او همچنین جز تیم ملی ایتالیا در جام جهانی ۲۰۰۲ و دارای مدال برنز المپیک ۲۰۰۴ است. در جام جهانی ۲۰۰۶ پیرلو بهترین پاسور گل و در ۳ بازی هم بهترین بازیکن میدان شناخته شد. و توپ برنز (سومین بازیکن برتر جام) و همچنین جز تیم منتخب جام جهانی شد. او همچنین جز تیم منتخب یورو ۲۰۱۲ بود و همچون در سه بازی برترین بازیکن زمین شناخته شد.

همراه با میلان او دوبار جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا (۲۰۰۳ و ۲۰۰۷)، دو بار سوپرکاپ باشگاه‌های اروپا(۲۰۰۳ و ۲۰۰۷)، یک بار جام قهرمانی باشگاه‌های جهان(۲۰۰۷)، دو قهرمانی در سری آ ایتالیا(۲۰۰۴ و۲۰۱۱)، یک سوپرکاپ ایتالیا(۲۰۰۴) و یک جام حذفی ایتالیا (۲۰۰۳) را کسب کرده است. در ۲۰۱۲ و به همراه یوونتوس قهرمانی در سری آ و جام سوپرکاپ ایتالیا را از آن خود کرد.

او همچنین مقام سوم، دوم و چهارم بهترین بازیساز جهان را در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۲ توسط موسسهٔ IFFHS (فدارسیون بین‌المللی تاریخ فوتبال) را از آن خود کرده است. او همچنین چهارمین بازیکن برتر یورو ۲۰۱۲ بود و او همچنین در سال ۲۰۰۷ هفتمین بازیکن برتر جهان و پنجمین بازیکن سال ۲۰۰۷ و هفتمین بازیکن برتر جهان در ۲۰۱۲ را از آن خود کرد. در ۲۰۱۲ پیرلو برترین بازیکن سری آ و جزنی از تیم فصل سری آ بود.

افتخارات المپیک: مدال برنز فوتبال مردان - المپیک ۲۰۰۴ آتن




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان ایتالیایی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) آندرآ پیرلو، زندگی شخصی آندرا پیرلو، یوونتوس، میلان، تیم ملی ایتالیا، افتخارات، زندگینامه آندرآ پیرلو،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
 
درباره وبلاگ

ورزش ایران و جهان , به روزترین بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان فوتبال ایران و جهان
rezaabbasi1376.mihanblog.com
reza abbasi 1376
رضا عباسی

مدیر وبلاگ : مسیح عباسی
مطالب اخیر
موضوعات
نویسندگان
نظرسنجی
بهترین بازیکن جهان کدام است؟










برچسبها
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :