تبلیغات
ورزش ایران و جهان , بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان فوتبال ایران و جهان - مطالب بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان پرتغالی
 
ورزش ایران و جهان , بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان فوتبال ایران و جهان
افتخار پارس
پنجشنبه 1 بهمن 1394 :: نویسنده : رضا عباسی       
شناسنامه

Toni Oliveira.jpg

نام کامل آنتونیو ژوزه کونسیسائو اولیویرا

زادروز 14 اُکتبر 1946 (69 سال)
زادگاه موگوفورس، آنادیا، پرتغال


پُست سرمربی (گذشته: هافبک)


باشگاه های جوانان
1963–1965 آنادیا

**********************************************
اطلاعات باشگاهی
باشگاه های حرفه ای
سال هاتیمبازی ها(گل ها)
1965–1968آکادمیکا
1968–1981بنفیکا391(23)
1977→ کوئیکسیلورز (قرضی)
تیم ملی
1969–1978پرتغال33(1)
دوران مربیگری
1982–1987بنفیکا (دستیار)
1987–1989بنفیکا
1992–1994بنفیکا
1994–1995بوردو
1995–1996سویا
1998–1999تیم ملی امارات (دستیار)
2000–2002بنفیکا
2002–2003شنیانگ جیند
2003الاهلی
2007–2008الاتفاق
2008–2009الاشارجه
2010–2011الاتحاد
2012–2015تراکتورسازی

**********************************************
آنتونیو ژوزه کونسِیسائو اولیوِیرا (به انگلیسی: António José Conceição Oliveira) (زادهٔ 14 اکتبر 1946، در آنادیا، پرتغال) معروف به تونی (Toni)، بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی سابق تراکتورسازی است.

وی سابقه بازی در تیم ملی فوتبال پرتغال و باشگاه بنفیکا را در کارنامه دارد. تونی در طول 14 سال بازی برای بنفیکا، 14 قهرمانی و 8 نایب قهرمانی با این تیم به دست آورد. او در سال 1972 عنوان «بازیکن سال فوتبال پرتغال» را کسب کرد.

در دوران مربیگری نیز سابقه هدایت بنفیکا، بوردو و سویا را در کارنامه دارد. بنفیکا با هدایت تونی موفق به صعود به فینال جام باشگاه های اروپا 1988 شد.


**********************************************
زندگی شخصی

تونی اولیویرا، در 14 اکتبر 1946 در محله موگوفورس شهر آنادیا در کشور پرتغال دیده به جهان گشود. او متاهل بوده و قادر به صحبت به زبان‌های پرتغالی، اسپانیایی، انگلیسی و فرانسوی است. تونی دارای بالاترین درجه مربیگری یوفا است.


**********************************************
دوران حرفه ای
سالهای نوجوانی

آنتونیو اولیویرا در سنین نوجوانی کار خود را در دنیای فوتبال با پیوستن به تیم «سالسیانوس ده موگوفورس» شهر زادگاهش آغاز کرد. سپس به تیم «آنادیا» پیوسته و در سن 17 سالگی به عضویت باشگاه آکادمیکا –که تحت هدایت ماریو ویلسون بود– درآمد. در سال 1967، زمانی که تونی عضو آکادمیکا بود، این تیم در جام حذفی پرتغال به دیدار پایانی راه یافت؛ اما در بازی فینال و در اوقات اضافی، بازی را به ویتوریا ستوبال واگذار کردند.


**********************************************
بنفیکا

وی در 9 ژوئن 1968، با امضای قراردادی معادل 6,500 یورو، به تیم بنفیکا منتقل شد. او به یکی از نام‌آورترین بازیکنان این باشگاه تبدیل گشت. تونی در مدت 14 سال حضور مداوم در بنفیکا، 391 بار در ترکیب این تیم حاضر شد که حاصل آن 14 قهرمانی و 8 نایب قهرمانی در لیگ برتر، جام حذفی و سوپر جام فوتبال پرتغال بود. تونی در سال 1972 با وجود بازیکنانی همچون اوزه‌بیو عنوان بازیکن سال فوتبال پرتغال را کسب کرد.


**********************************************
تیم ملی

وی 33 بازی ملی برای تیم ملی پرتغال انجام داد که اولین آن‌ها در 12 اکتبر 1969 مقابل رومانی بود و آخرین بازی ملی خود را نیز در 8 مارس 1978 روبروی فرانسه انجام داد. تونی در سال 1972 به عنوان بازیکن تیم ملی پرتغال، در مقابل تیم ملی فوتبال ایران به میدان رفته بود.

او در فصل 1980-81 آخرین روزهای بازیگری خود را در تیم بنفیکا سپری کرد.


**********************************************
دوران مربیگری
بنفیکا

تونی اولیویرا پس از بازنشستگی از دنیای بازیگری فوتبال، وارد حرفهٔ مربیگری شد و کار خود را به عنوان دستیار در بنفیکا آغاز کرد. او دستیار مربیانی همچون اسون گوران اریکسون، پال سرنای، جان مورتیمور و اب اسکودال در این تیم بوده است. تونی در میانه های فصل 1987-88، کار خود را در بنفیکا به عنوان سرمربی ادامه داد و این باشگاه را به مقام نایب قهرمانی لیگ رساند. در جام باشگاه‌های اروپا نیز موفق شد، همراه با بنفیکا به دیدار پایانی راه یابد؛ اما در بازی فینال، نتیجه را در ضربات پنالتی به تیم پی‌اس‌وی آیندهوون -که هدایت آن را گاس هیدینک برعهده داشت واگذار کردند. در فینال جام حذفی نیز بازی را به بلننسس باختند. وی در فصل بعدی (1988-89)، 28اُمین قهرمانی بنفیکا را در لیگ برای این تیم به دست آورد. در پایان فصل، اسون گوران اریکسون جایگزین او شد.

تونی در سالهای 1989 تا 1992 بار دیگر به عنوان دستیار اسون گوران اریکسون و تومیسلاو ایویچ در بنفیکا مشغول به کار شد. او در سال 1992 پس از استعفای تومیسلاو ایویچ، دوباره به عنوان سرمربی بنفیکا برگزیده شد. وی در پایان فصل تیمش را به مقام قهرمانی جام حذفی و نایب قهرمانی لیگ برتر پرتغال رساند. در فصل بعد (1993-94) نیز 30اُمین قهرمانی لیگ برتر را برای بنفیکا به ارمغان آورد. این در حالی است که پس از این قهرمانی، بنفیکا تا فصل 2004-2005 موفق به تکرار این عنوان نشد.

او مدتی نیز به عنوان دستیار کارلوس کیروش و آرتور ژورژه در کادر فنی تیم ملی پرتغال حضور داشته و این تیم را در رقابت های مقدماتی جام جهانی 1994 همراهی کرد.


**********************************************
اروپا

اولیویرا پس از دو فصل موفقیت آمیز، بنفیکا را به مقصد تیم فرانسوی بوردو ترک کرد. او با این باشگاه به مقام قهرمانی جام اینترتوتو دست یافت؛ اما پس از نتایج ضعیف در لیگ، استعفا داد. همچنین در فصل 1995-96، به همراه تیم سویا در جایگاه 12اُم لا لیگا قرار گرفت. در فصل 1996-97 نیز به عنوان «مدیر فنی» در تیم بنفیکا به کار گرفته شد. در سال 1999، به عنوان دستیار کارلوس کیروش، در تیم ملی فوتبال امارات مشغول به کار شد.


**********************************************
بازگشت به بنفیکا

تونی در سال 2000 در بازگشت دوبارهٔ خود به بنفیکا، در میانه‌های فصل جایگزین ژوزه مورینیو در این تیم شد؛ اما فصل ناموفقی را سپری کرد. در این فصل، بنفیکا با هدایت او جایگاه 6اُم لیگ پرتغال را تصاحب کرد. در فصل بعدی نیز پس از 7 هفته، از کار خود برکنار شد. اولیویرا سپس به تیم گوانگژو در سوپر لیگ چین پیوست. او همچنین کار هدایت الاهلی مصر را در میانه های فصل برعهده گرفته و سوپر جام مصر را برای این تیم کسب کرد.

الیویرا در فصل 2004-2005 به مدت 1 ماه در اردوی لوکوموتیو مسکو حضور داشت. او همچنین در رقابت‌های یورو 2004 و جام جهانی 2006 به عنوان کارشناس در برنامه های ورزشی مشغول به کار شد. در فصل 2005-2006 نیز به مدت 3 ماه به همراه کارلوس کیروش در کادر فنی منچستریونایتد حاضر بود.


**********************************************
خاورمیانه

تونی الیویرا در سال 2007 وظیفهٔ مربیگری الاتفاق عربستان را به مدت یک فصل برعهده گرفت و با این تیم به جایگاه 4اُم لیگ دست یافت. در رقابت‌های جام قهرمانان باشگاه های خلیج فارس و جام ولیعهد نیز موفق به کسب عنوان نایب قهرمانی برای الاتفاق شد. سپس به تیم الشارجه امارات پیوست؛ ولی پس از کسب نتایج ضعیف، برکنار شد. او در جام جهانی 2010، در تیم ملی فوتبال ساحل عاج به عنوان آنالیزور و دستیار اسون گوران اریکسون مشغول به کار شد. پس از آن هدایت تیم الاتحاد عربستان را بر عهده گرفت و در مرحلهٔ گروهی رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا در سال 2011 ، این تیم را در گروه C با کسب رتبهٔ نخست راهی مرحلهٔ بعد کرد. افزون بر این در جام پادشاهی و لیگ حرفه‌ای عربستان نیز مقام دوم را برای الاتحاد به ارمغان آورد.


**********************************************
تراکتورسازی

تونی در 20 خرداد 1391 با امضای قراردادی یک ساله، وظیفهٔ سرمربیگری باشگاه تراکتورسازی تبریز را برعهده گرفت. وی در مورد هواداران این باشگاه گفته‌است: «در 34 سال بازی و مربیگری در تیم‌های مختلف چنین استقبالی را از یک تیم ندیده بودم. تماشاگران تبریزی در هر بازی و یا سر تمرین طوری در ورزشگاه حضور می‌یابند که انگار آن روز را برای تیم جشن گرفته اند. من در بنفیکا هم چنین هواداران پرشوری ندیده بودم.»

این مربی با کسب پیروزی 5 بر 0 در برابر باشگاه گهر، بهترین برد تاریخ باشگاه تراکتورسازی را در لیگ برتر فوتبال ایران برای این تیم کسب کرد. افزون بر این با برد 4 بر 1 برابر باشگاه سپاهان، سنگین‌ترین باخت سپاهان را در تاریخ لیگ برتر به این باشگاه تحمیل کرد. با این حال، در لیگ قهرمانان آسیا نتوانست با تراکتورسازی که برای نخستین بار حضور در این رقابت‌ها را تجربه می‌کرد از مرحله گروهی صعود کند. در روزهایی که تونی وظیفه هدایت تراکتورسازی را برعهده داشت، شبکه تلویزیونی SIC پرتغال مستندی از زندگی تونی در تبریز و محبوبیت وی در نزد هواداران تراکتورسازی تهیه و پخش کرده بود.

با وجود کسب رتبه دوم در جدول لیگ برتر و کسب سهمیه آسیا و علی‌رغم مخالفت اکثریت هواداران، تونی در فاصله 2 هفته مانده به پایان فصل، در 12 اردیبهشت 1393 از سوی مسئولان باشگاه، به دلیل کسب نتایج ضعیف، کنار گذاشته شد؛ هر چند مسائل مالی و افزایش نرخ ارز نیز در اخراج وی بی‌تاثیر نبودند. وی در هنگام ترک تبریز، در میان بدرقه هواداران تراکتورسازی و با چشمانی اشک‌بار گفت: «من همه شما را دوست دارم و در قلبم جا دارید. هر وقت بخواهید به تراکتور برمی‌گردم؛ ولی بالاخره تصمیمی است که گرفته شده و امیدوارم تیم تراکتور موفق شود. من خاطرات خیلی خوبی با تراکتور و هواداران این تیم دارم. همیشه رابطه‌ام با هواداران خوب بوده است؛ ولی باشگاه مرا خراب کرد.» محمدحسین جعفری، مدیرعامل وقت باشگاه تراکتورسازی نیز، در همان روزی که تونی تبریز را ترک کرد، از سمت خود استعفا داد.


**********************************************
بازگشت به تراکتورسازی

تونی در اواخر فصل بعد (1392-93) پس از استعفای مجید جلالی دوباره به عنوان سرمربی تراکتورسازی انتخاب شد. او توانست با قهرمانی در جام حذفی، تراکتورسازی را به نخستین عنوان قهرمانی تاریخ خود در سطح اول فوتبال ایران برساند. وی در پایان فصل و پس از پایان مدت قراردادش، از این تیم جدا شد.


**********************************************
سومین دوره جضور در تراکتورسازی

تونی در نیم فصل دوم 1393-94، در 25 بهمن 1393 و در سالروز نخستین قهرمانی تراکتورسازی در جام حذفی و پس از اخراج رسول خطیبی، برای بار سوم، عهده‌دار هدایت تیم تراکتورسازی شد تا به همراه واسیلی گوجا، تنها مربی ای باشد که در سه دوره، سرمربی این باشگاه بوده است. او، در پایان فصل 1393-94، سومین عنوان نایب قهرمانی تراکتورسازی را در لیگ برتر، برای این تیم به ارمغان آورد.


**********************************************
سبک بازی و تمرینات

جلال چراغپور، در یادداشتی در روزنامه نود، در مورد سبک بازی و تمرینات تونی اولیویرا در تیم تراکتورسازی، چنین نوشته است:

«سواد و نوع فوتبالی که تونی به تیم‌هایش انتقال می‌دهد، فوتبال درجه دو نیمه اروپایی-نیمه آسیایی است. البته او فرهنگ هواداران تبریزی را هم مورد توجه قرار می‌دهد و آن را در شیوه فوتبال تیمش لحاظ می‌کند. گروه فنی او مجموعه بی‌دردسری برای باشگاه است که مسئله فنی تیم را خودش برعهده می‌گیرد و مدیریت را به باشگاه می‌سپارد. البته معتقدم فکر فوتبالی تونی چندان مدرن نیست و تا حدودی دموده است. مثل کی‌روش در تیم‌ملی. این را از نوع فوتبال مورد علاقه تونی می‌گویم. کوچینگ و نحوه تمرینات او به گونه‌ای است که تیم را در تصاحب توپ و ارسال پاس‌های متوالی ارتقا می‌دهد. موضوعی که مورد علاقه هواداران و خوشایند آنهاست. حال آنکه تیم خطیبی در پاس دادن کم حوصله بود. تیم او دوست داشت در کمترین زمان و با تعداد اندک پاس حمله کند. در واقع فکر او مدرن‌تر بود و انتقال سریع را مدنظر داشت اما تونی با توجه به علایق هواداران تعداد پاس‌ها را بالا می‌برد. من فصل قبل حدود 18 روز در کادر تراکتور حضور داشتم. آنجا که بودم، آقای باغ آبادی که در زمان تونی و قلعه نوعی، دستیار بود دفتری به من نشان داد که گزارش همه تمرینات این دو مربی در آن ثبت شده بود. من هم یکی دو بار آن را به چشم کارشناس مرور کردم. باغ‌آبادی که انسان بسیار محترمی است، آن دفتر را با وسواس بسیاری تهیه کرده بود. او می‌گفت، حتی دو جلسه تمرین تونی، مثل هم نبود و درست هم می‌گفت؛ تونی در حدود 150 نوع کوچینگ داشت که بسیار قابل توجه است. من خیلی با دقت آن طراحی‌ها را نگاه کردم و دیدم چه تمرینات متنوعی داشته است.»


**********************************************
آمار و نتایج تونی اولیویرا در مربیگری
تیمازتانتایج
بازیبردتساویباخت% پیروزی
بنفیکانوامبر 1987ژوئن 19898752241159.77
بنفیکااُکتبر 1992جولای 1994865720966.28
بوردوجولای 1994مه 1995341671147.06
سویاژوئن 1995جولای 19965215181928.85
بنفیکاجولای 2000مه 20024317161039.53
شنیانگ جیندمه 2002مه 2003311181235.48
الاهلیجولای 2003سپتامبر 2003832337.50
الاتفاقژوئن 2007ژوئن 200828137846.43
شارجهژوئن 2008سپتامبر 200926831530.77
الاتحادآگوست 2010ژوئن 201123128352.17
تراکتورسازیژوئن 2012مه 2013422013947.62
تراکتورسازیژانویه 2014ژوئن 20141462642.86
تراکتورسازیفوریه 2015دسامبر 201532169750.00
**********************************************
افتخارات تونی اولیویرا
بازیکنی

باشگاه

آکادمیکا
جام حذفی پرتغال: نایب قهرمان 1966–67

بنفیکا
لیگ برتر پرتغال (8): 1968–69, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1974–75, 1975–76, 1976–77, 1980–81
جام حذفی پرتغال (4): 1968–69, 1969–70, 1971–72, 1979–80, 1980–81; نایب قهرمان 1970–71, 1973–74, 1974–75
سوپر جام پرتغال: 1979; نایب قهرمان 1981
جام افتخار (6)


جوایز فردی
بازیکن سال پرتغال: 1972


افتخارات مربیگری
باشگاه

بنفیکا
لیگ برتر پرتغال: 1988–89, 1993–94
جام حذفی پرتغال: 1992–93; نایب قهرمان 1988–89
سوپر جام پرتغال: نایب قهرمان 1987, 1993
لیگ قهرمانان اروپا: نایب قهرمان 1987–88

بوردو
جام اینترتوتو اروپا: 1995

الاهلی
سوپر جام مصر: 2003

الاتفاق
جام ولیعهد سعودی: نایب قهرمان 2008
لیگ قهرمانان خلیج فارس: نایب قهرمان 2007

الاتحاد
جام پادشاهی عربستان: نایب قهرمان 2011

تراکتورسازی
جام حذفی ایران: 2013–14
لیگ برتر ایران: نایب قهرمان 2012–13, 2014–15


جوایز فردی
مربی ماه لیگ برتر ایران: فوریه 2015

**********************************************




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) مربیان فوتبال جهان، بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان پرتغالی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) تونی اولیویرا، بیوگرافی تونی اولیویرا، زندگینامه تونی اولیویرا، زندگی نامه تونی اولیویرا (Toni Oliveira)، معرفی کامل آمار و نتایج تونی اولیویرا در مربیگری از ابتدا تاکنون، معرفی کامل افتخارات و قهرمانی های تونی اولیویرا به عنوان بازیکن، معرفی کامل افتخارات و قهرمانی های تونی اولیویرا به عنوان سرمربی،
لینک های مرتبط :
شنبه 5 دی 1394 :: نویسنده : رضا عباسی       
شناسنامه

DK-Chel15 (2).jpg

نام کامل ژوزه ماریو دوس سانتوس فلیکس مورینیو

زادروز 26 ژانویهٔ 1963 ‏(52 سال)
زادگاه ستوبال، لیسبون، پرتغال

قد 174 سانتی متر (5 فوت و 9 اینچ)
پُست سرمربی (گذشته:هافبک مرکزی)

نام مستعار آقای خاص

**********************************************
باشگاه های حرفه ای

 سال ها باشگاه ها بازی گل
 1980–1982 ریو آوه 16 2
 1982–1983 بلننسس 16 2
 1983–1985 سسیمبرا 35 1
 1985–1987 کامستریو ای اینداستریه 27 8
 در مجموع 4 تیم 94 13


دوران مربیگری

 سال ها تیم ها
 2000 بنفیکا
 2001–2002 لیریا
 2002-2004 پورتو
 2004-2007 چلسی
 2008-2010 اینتر میلان
 2010-2013 رئال مادرید
 2013-2015 چلسی


**********************************************
ژوزه ماریو دوس سانتوس فلیکس مورینیو (به پرتغالی: José Mário dos Santos Félix Mourinho، ‏آی‌پی‌ای: [ʒuˈzɛ moˈɾiɲu]) زادهٔ 26 ژانویهٔ 1963 در ستوبالِ پرتغال، سرمربی مشهور اهل کشور پرتغال است. وی در انگلیس یکبار خود را «خاص» نامید و از آن زمان به بعد، مطبوعات انگلیس به وی لقب «آقای خاص» دادند.

پسر دروازه‌بان پرتغالی «ژوزه فلیکس مورینیو»، کارش را به عنوان یک فوتبالیست آغاز کرد اما وقتی دید توانایی چندانی در آن ندارد، به مربیگری روی آورد. در اوایل دههٔ 90 به عنوان دستیار مربی و سرمربی تیم های پایه، کار خود را آغاز کرد تا اینکه به عنوان مترجم بابی رابسون، مربی مشهور انگلیسی، انتخاب شد. ژوزهٔ جوان، در آن زمان که مترجم رابسون در باشگاه های پرتغالی اسپورتینگ لیسبون و پورتو بود، از مربی کهنه کار انگلیسی درس های زیادی گرفت تا اینکه به عنوان مترجم به همراه رابسون به لیگ اسپانیا و بارسلونا رفت و در بارسلونا مترجم بود.

ژوزه دوران سرمربیگری خود را با دوره های کوتاه اما موفق در تیم های پرتغالی بنفیکا و لییرا آغاز کرد. سپس در سال 2002، مجدداً به پورتو بازگشت اما این بار به عنوان سرمربی، راهی پورتو شد. ژوزه دورانی رویایی با پورتو داشت و از همان زمان خود را به عنوان مربی بزرگ شناساند. وی در سال دوم حضورش موفق شد با پورتو سه جام به دست آورد. اعضای پورتو در آن سال، قهرمان لیگ پرتغال، قهرمان جام حذفی پرتغال و قهرمان جام یوفا شدند. در سال بعد نیز مورینیوی جوان دوران بسیار خوبی داشت و توانست پورتو را برای دومین سال، قهرمان پرتغال کند اما اوج کار وی، رسیدن به اوج افتخار در معتبرترین رقابت اروپایی و قهرمان کردن پورتو در لیگ قهرمانان اروپا بود.

در ادامهٔ همان سال، مورینیو که در آغاز راه مربیگریش بود، به لیگ برتر در انگلیس رفت و سرمربی چلسی شد. چلسی در طی دو سال بعد موفق شد دوبار متوالی و بعد از 50 سال قهرمان لیگ شود. مورینیو در طی همین دو سال به عنوان بهترین مربی سال از طرف فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شد.

پس از درگیریش با مدیریت باشگاه چلسی، مورینیو این بار ایتالیا را انتخاب کرد و در اوایل سال 2008 و با امضای قراردادی 3 ساله، به عنوان سرمربی اینترمیلان انتخاب شد. در کمتر از 3 ماه، مورینیو اولین جام خود را با اینتر کسب کرد و توانست سوپر جام ایتالیا را فتح کند و فصل اولش در ایتالیا را با قهرمانی در سری آ کامل کرد. اما در سال بعد مورینیو اینتر را سه جامه کرد تا این تیم اولین تیم در تاریخ ایتالیا شود که موفق به چنین کاری می‌شود. اینتری‌ها موفق شدند قهرمان سری آ و جام حذفی ایتالیا شوند اما از همه مهم‌تر، آنها توانستند زیرنظر مورینیو، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شوند. مورینیو نیز با این کار به سومین مربی در تاریخ و پس از ارنست هاپل و اوتمار هیتسفلد بدل شد که با 2 تیم مختلف، قهرمان رقابت های لیگ قهرمانان اروپا شده‌است. این افتخارات باعث شد تا وی مجدداً از طریق فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان بهترین سرمربی سال 2010 انتخاب شود. علاوه بر آن مورینیو توانست در این سال جایزهٔ توپ طلا بهترین مربی سال فیفا را که برای اولین بار اهدا شد، دریافت کند.

مورینیو همیشه مورد تحسین برترین مربیان فوتبال بوده‌است. جوزپ گواردیولا، سرمربی موفق بارسلونا پیش از آنکه رقابت توپ طلای بهترین مربی سال را به مورینیو واگذار کند، دربارهٔ وی گفته بود:

در قسمت بهترین مربیان دنیا، وقتی شما ژوزه را با کسانی مثل سر الکس، آرسن و یا فابیو مقایسه می‌کنید، به این نتیجه خواهید رسید که وی بسیار جوان‌تر از آن‌هاست اما با وجود این جوانی، آنقدر در کارش موفق بوده که بتوان وی را بهترین مربی دنیا خواند و این حقیقت است.

در 28 مهٔ سال 2010 نیز مورینیو با امضای قراردادی 4 ساله به لیگ اسپانیا رفت و سرمربیگری تیم رئال مادرید را به عهده گرفت.


**********************************************
زندگی شخصی

خانواده‌ام، مهمترین بخش زندگیم است و پدری خوب بودن، مهمترین کار زندگیممورینیو همسرش (ماتیلدا فاریا) که متولد آنگولاست، را در ستوبال پرتغال و در زمانی که نوجوان بود، دید. این دو در سال 1989 با هم ازدواج کردند. نخستین فرزندشان، یک دختر بود که در سال 1996 بدنیا آمد و مورینیو به رسم مذهبی خود، نامش را از روی نام همسرش انتخاب کرد و ماتیلدا نهاد. فرزند دوم این زوج نیز در سال 2000 به دنیا آمد و مورینیو، نام خود را بر روی وی گذاشت. ژوزه ماریو جونیور(ژوزه ماریوِ کوچک). با وجود آنکه مورینیو زندگی خود را وقف فوتبال کرده است، خانواده اش را بخش اصلی و مرکزی زندگی اش میداند:

مورینیو که یک کاتولیک معتقد است، در امور خیریه زیادی شرکت داشته‌است. برای مثال، وی کتش که به "کت خوش شانسی" معروف شده بود را 22 هزار دلار فروخت و آن را به حادثه دیگان سونامی اهدا کرد. همچنین وی در یک طرح برای امور کودکان نیز فعالیت دارد که در آن، کودکان اسرائیلی و فلسطینی به واسطه فوتبال، در کنار هم با صلح به بازی می‌پردازند و بزرگ می‌شوند.

مورینیو به داشتن شخصیت قوی، خوش پوش‌بودن، و نیز دمدمی مزاج بودن در کنفرانس‌های مطبوعاتی شهرت دارد. در خارج از دنیای فوتبال هم مورینیو شهرت زیادی دارد. وی در کمپین های تبلیغاتی متعددی شرکت داشته که از مهمترین آنها، قراردادش با شرکت هایی چون سامسونگ و آدیداس است. یک کتاب زندگینامه‌ای غیر رسمی، با نام «آقای برنده - از ستوبال تا استمفورد بریج» (به پرتغالی:O Vencedor – De Setúbal a Stamford Bridge) از وی منتشر شد که پرفروش ترین کتاب پرتغال شد. این اتفاق در حالی رخ داد که مورینیو تلاش زیادی کرد تا جلو انتشار این کتاب را بگیرد ولی موفق نشد.

مورینیو به زبان‌های پرتغالی، اسپانیایی، فرانسوی، ایتالیایی و انگلیسی کاملاً آشناست. همچنین وی به زبان کاتالانی هم می‌تواند صحبت کند. در مارس سال 2009 نیز مورینیو دکترای افتخاری خود را از دانشگاه صنعتی لیسبون و به‌خاطر دستاوردهایش در فوتبال، دریافت کرد.

*********************************************

افتخارات
رکورد شکست ناپذیری در خانه

تا آوریل سال 2011 ، از آخرین باری که مورینیو با تیم‌هایش در لیگ و در خانه، به تیم حریف باخته، 9 سال می‌گذرد. در واقع در 150 بازی که مورینیو با تیم‌هایش در زمین خانگی و در لیگ انجام داده بود، حتی یک شکست را تجربه نکرده بود.

آخرین باخت خانگی مورینیو، در زمان هدایت پورتو رقم خورد جاییکه در 23 فوریه سال 2002، تیم بیرا مار موفق شد با نتیجه 3–2، مورینیو و تیمش را در خانه شکست دهد. از آن زمان به بعد و تا 2 آوریل 2011، مورینیو 38 بازی با پورتو (شامل 36 برد و 2 تساوی)، 60 بازی با چلسی (شامل 46 برد و 14 تساوی)، 38 بازی با اینتر میلان (شامل 28 برد و 9 تساوی) و 14 بازی را با رئال (شامل 14 برد) در خانه برگزار کرده‌بود و بدون شکست مانده بود تا اینکه سرانجام در بازی برابر خیخون با نتیجه 1–0 مغلوب شد و پس از 150 بازی، طعم شکست در خانه را چشید.

*********************************************

افتخارات مربیگری

پورتو
لیگ پرتغال: 2002–03, 2003–04
جام حذفی فوتبال: 2002–03
سوپر جام پرتغال: 2003
لیگ قهرمانان اروپا: 2003–04
لیگ اروپا: 2002–03


چلسی
لیگ برتر انگلستان: 2004–05, 2005–06, 2014–15
جام حذفی: 2006–07
لیگ کاپ: 2004–05, 2006–07, 2014–15
جام خیریه: 2005


اینتر میلان
سری آ: 2008–09, 2009–10
جام حذفی: 2009–10
سوپر جام: 2008
لیگ قهرمانان: 2009–10


رئال مادرید
لالیگا: 2011–12
جام حذفی: 2010–11
سوپر جام: 2012

*********************************************

افتخارات شخصی

مربی سال پرتغال: 2 بار | 2002–03, 2003–04
مربی سال انگلیس: 3 بار | 2004–05, 2005–06, 2014–15
مربی ماه انگلیس: 3 بار | نوامبر 2004, ژانویه 2005, مارس 2007
مربی سال ایتالیا: 2 بار | 2008–09, 2009–10
مربی سال یوفا: 2 بار | 2002–03, 2003–04
تیم منتخب سال یوفا (بهترین مربی سال): 4 بار | 2003, 2004, 2005, 2010
شخصیت ورزشی سال بی‌بی‌سی (بهترین مربی): 1 بار | 2005
مرد سال روزنامه لازتا دلا اسپورت: 1 بار | 2010
مربی سال روزنامه اونزه: 1 بار | 2005
توپ طلا فیفا (بهترین مربی سال): 1 بار | 2010
بهترین مربی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال : 3 بار | 2004 , 2005 , 2010
بهترین مربی سال مجله ورلد ساکر: 3 بار | 2004 , 2005 , 2010
بهترین مربی اتحادیه بین‌المللی ورزش ها | 1 بار: 2010
بهترین مربی پرتغالی شاغل در خارج از پرتغال | ۲ بار |  2008-09 , 2009-10

Onze d'Or Coach of the Year: 2005, 2010
IFFHS World's Best Club Coach: 2004, 2005, 2010, 2012
Albo Panchina d'Oro: 2009–10
Miguel Muñoz Trophy: 2010–11, 2011–12

جوایز خاص
دکترای افتخاری از دانشگاه صنعتی لیسبون، برای دستاوردهایش در فوتبال

*********************************************





نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) مربیان فوتبال جهان، بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان پرتغالی، 
برچسب ها : بیوگرافی خوزه مورینیو، زندگی نامه خوزه مورینیو، زندگینامه ژوزه مورینیو، بیوگرافی (زندگی نامه) خوزه مورینیو (José Mourinho)، معرفی کامل افتخارات مربیگری خوزه مورینیو از ابتدا تاکنون، معرفی کامل افتخارات و جوایز شخصی خوزه مورینیو از ابتدا تاکنون، نگاهی به زندگی شخصی خوزه مورینیو (آقای خاص)،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 3 اسفند 1393 :: نویسنده : رضا عباسی       
شناسنامه
نام کامل کپلر لاوران لیما فریرا
زادروز ۲۶ فوریهٔ ۱۹۸۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه ماسیو،  برزیل
قد    ۱٬۸۷ متر
پُست  دفاع وسط

اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی   رئال مادرید
شمارهٔ پیراهن ۳

باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵-۲۰۰۱ کورینتیانس
Pepe Euro 2012.jpg
باشگاه‌های حرفه‌ای
 سال ها باشگاه ها بازی گل
 2001-2002 ماریتیمو B 14 1
 2002-2004 ماریتیمو 63 3
 2004-2007 پورتو 64 6
 2007-... رئال مادرید 183 9

تیم ملی
 سال ها تیم ملی بازی گل
 2007-... پرتغال 65 3

**************************************************
کپلر لاوران لیما فریرا ملقب به «په په» در ۲۶ فوریه ۱۹۸۳ در شهر Maceio برزیل به دنیا آمد. او فوتبال خود را از تیم محلی شهر خود شروع کرد و سپس مراحل ترقی را در تیم کرونتیانس الاگوانو سپری کرد. در سن ۱۸ سالگی وی به تیم (ب) شهر Madeira پرتغال یعنی c.s martimo پیوست و برای کنار آمدن با شرایط و محل جدید زندگی خود متحمل سختی‌های زیادی شد. وی مراحل پیشرفت خود را در این تیم طی کرد تا اینکه توجه پورتو را به خود جلب کرد و بالاخره در سال ۲۰۰۴ به عضویت این تیم پرتغالی در آمد و پس از آن به مادرید پیوست.

از په په به عنوان یکی از بهترین مدافعان قرن ۲۱ یاد شده‌است. بسیاری از افراد می‌گویند او یک تیغ برنده در پاهای خود دارد که هرچیزی که جلوی او قرار می‌گیرد را از سر راه برمی‌دارد. از خصوصیات این بازیکن می‌توان به تکنیک مناسب، تاکتیک پذیری خوب، جاگیری عالی، هوش بالا و قدرت کنترل توپ اشاره کرد. نمایش خیره کنندهٔ این بازیکن در سال (۲۰۰۸-۲۰۰۷) مقابل بارسلونا در ورزشگاه نیو کمپ که با پیروزی ۱-۰ رئال مادرید همراه بود او را بر سر زبان‌ها انداخت. این مسابقه که شاید بهترین بازی دوران بازیگری او باشد باعث شد که ز او به عنوان یکی از بهترین بازیکنان مسابقه یاد شود. په په از سال ۲۰۰۷ ملیت پرتغالی دارد و در ۳۰ اگوست برای اولین بار به تیم ملی پرتغال دعوت شده است.

پدر او اورا «پپینیو» صدا می‌زده است و په په کوتاه شده‌ی این نام برزیلی است. په په می‌گوید که در کودکی نمی‌توانسته پپینیو را تلفظ کند و برای همین این نام را کوتاه کرده.

**************************************************
افتخارات
باشگاهی
پورتو
جام بین قارهایی : 2004
لیگ پرتغال : 2005–06, 2006–07
جام حذفی پرتغال : 2005-06
سوپر کاپ پرتغال : 2004 ، 2006

رئال مادرید
لیگ قهرمانان اروپا : 2013-14
سوپر کاپ اروپا : 2014
جام باشگاه های جهان : 2014
لالیگا : 2008–09, 2011–12
کوپا دل ری : 2010–11, 2013–14; نایب قهرمان 2012–13
سوپر کاپ اسپانیا : 2008, 2012; نایب قهرمان 2011, 2014

فردی
عضو تیم منتخب جام ملت های اروپا : 2008 ، 2012
عضو تیم منتخب لیگ قهرمانان اروپا : 2013-14




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان پرتغالی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) په په، زندگینامه په په، بیوگرافی په په، biography Pepe، پپه یا په په در تیم ملی پرتغال و تیم رئال مادرید، افتخارات باشگاهی و فردی په په، آمار باشگاهی و ملی په په،
لینک های مرتبط :
شنبه 2 اسفند 1393 :: نویسنده : رضا عباسی       
شناسنامه
نام کامل فابیو الکساندر دا سیلوا کوانترائو
زادروز 11 مارس 1988 (26سال)
زادگاه ویلا دو کنده، پرتغال
قد ۱٫۷۸ متر
پُست    مدافع / میانه

اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی    رئال مادرید

باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۴-۲۰۰۶ ریوآو
4Fábio Coentrão.jpg
باشگاه‌های حرفه‌ای
 سال ها باشگاه ها بازی گل
 2005-2007 ریوآو 29 5
 2007-2011 بنفیکا 52 2
 2008 ناسیونال مادیرا (قرضی) 16 4
 2008 رئال ساراگوسا (قرضی) 1 0
 2009 ریوآو (قرضی) 6 3
 2011-... رئال مادرید 53 1

تیم ملی
 سال ها تیم ملی بازی گل
 2005 زیر 18 سال  پرتغال 1 0
 2006-2007 زیر 19 سال  پرتغال 10 5
 2007 زیر 20 سال  پرتغال 7 4
 2009 زیر 21 سال  پرتغال 7 5
 2009-... پرتغال 47 4

**************************************************
فابیو الکساندر دا سیلوا کوائنترائو (متولد 11 مارس 1988) یک بازیکن فوتبال پرتغالی است که برای رئال مادرید در اسپانیا، و تیم ملی فوتبال پرتغال بازی می‌کند.او سابقه حضو در تیم های ریوه آوه، ناسیونال، ساراگوسا و بنفیکا را دارد. فابیو به طور کلی در دفاع چپ بازی می‌کند. همچنین می‌تواند به عنوان بازیکن گوش و گاهی هم به عنوان هافبک میانی بازی کند.کوئنترائو پس از درخشش در رقابت‌های جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی نظر بسیاری از تیم های مطرح اروپایی از جمله بایرن مونیخ آلمان و اینترمیلان ایتالیا و چلسی انگلیس را به خود جلب کرد و با قراردادی ۲۶.۹ میلیون پوندی به رئال مادرید پیوست و دومین دفاع گرانقیمت جهان لقب گرفت. او تا تابستان ۲۰۱۷ با رئال قرار داد دارد.او خوب توانسته جایش را بعد از مصدومیت مارسلو در رئال مادرید پیدا کند.فابیو در جام ملت های اروپا ۲۰۱۲ در تیم منتخب یوفا حضور داشت و بهترین مدافع چپ اروپا شد.

**************************************************
افتخارات
باشگاهی
بنفیکا
لیگ پرتغال : 2009-10
جام حذفی پرتغال : 2009-10 ، 2010-11
سوپر کاپ پرتغال : نایب قهرمان 2010

رئال مادرید
لالیگا : 2011-12
کوپا دل ری : 2013–14; نایب قهرمان 2012–13
سوپر کاپ اسپانیا : 2012; نایب قهرمان 2011, 2014
لیگ قهرمانان اروپا : 2013-14
سوپر کاپ اروپا : 2014
جام باشگاه های جهان : 2014

فردی
بازیکن پدیده سال لیگ پرتغال : 2006-07
بازیکن پدیده سال لیگ پرتغال : 2009-10
روزنامه (L'Équipe) اکیپ : Ideal Eleven: 2010
بازیکن سال تیم بنفیکا : 2011
لیگ پرتغال بازیکن جوان ماه : October 2009, March 2010, April 2010, September 2010
عضو تیم منتخب جام ملت های اروپا : 2012




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان پرتغالی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) فابیو الکساندر دا سیلوا کوانترائو، بیوگرافی (زندگی نامه) فابیو کوانترائو، زندگینامه فابیو کوانترائو، بیوگرافی فابیو کوانترائو، افتخارات باشگاهی و فردی فابیو کوانترائو، biography Fábio Coentrão، آمار ملی و باشگاهی فابیو کوانترائو در تیم ملی پرتغال و باشگاه رئال مادرید،
لینک های مرتبط :
جمعه 10 بهمن 1393 :: نویسنده : رضا عباسی       
شناسنامه
نام کامل اوزه بیو داسیلوا فریرا
زادروز  ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۴۲
زادگاه   ماپوتو، موزامبیک پرتغال
تاریخ مرگ ۵ ژانویه ۲۰۱۴ میلادی (۷۱ سال)
محل مرگ لیسبون، پرتغال
قد ۱٫۷۵ m 
پست مهاجم
Eusebio (1963).jpg
باشگاه‌های حرفه‌ای
 سال ها باشگاه ها بازی گل
 1957-1960 دسپورتوس ماکساکویین 42 77
 1960-1975 بنفیکا 301 317
 1975 مینوتمن 7 2
 1975 مونتری 10 1
 1975-1976 تورنتو متروس-کورآتیا 25 18
 1976 بیرامار 12 3
 1976-1977 کوییک سیلورز 17 2
 1977-1978 یو. اف. سی. آی تومار 12 3
 1978-1979 نیوجرسی آمریکنز 4 5

تیم ملی
 سال ها تیم ملی بازی گل
 1961-1973 پرتغال 64 41

***********************************************
اوزه‌بیو داسیلوا فریرا (به پرتغالی: Eusébio da Silva Ferreira) (زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۴۲ - درگذشته ۵ ژانویه ۲۰۱۴) مهاجم سابق تیم ملی فوتبال پرتغال بود. از وی به عنوان بهترین فوتبالیست و نماد فوتبال پرتغال نام برده می‌شود. اوزه‌بیو اولین برنده توپ طلای اروپا و آقای گل جام جهانی ۱۹۶۶ لندن بود.

***********************************************
ابتدای زندگی
اوزه‌بیو داسیلوا فریرا در تاریخ ۲۵ ژانویه سال ۱۹۴۲ در لورنزو مارکز موزامبیک به دنیا آمد. اوزه بیو فوتبال را در ۱۵ سالگی در باشگاه اسپورتینگ لورنزو مارکز، شعبه‌ای از باشگاه اسپورتینگ لیسبون پرتغال آغاز کرد. بنفیکا، بزرگ‌ترین رقیب تیم لیسبونی، اوزه‌بیو را پس از ورودش به اروپا به خدمت خود درآورد. کاشف او و بزرگ‌ترین حامی‌اش نیز مربی آن زمان بنفیکا، بلا گاتمن بود.

***********************************************
بنفیکا
اوزه‌بیو (با لقب مروارید سیاه و نیز پلنگ سیاه) با تیم بنفیکا سه بار قهرمان باشگاه‌ها و پنج بار قهرمان جام حذفی پرتغال و در سال ۱۹۶۲ با غلبه بر رئال مادرید قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد. در برابر رئال که به پیروزی ۵ بر ۳ بنفیکا انجامید، اوزه‌بیو دو گل تیمش را به ثمر رساند.

وی در سال‌های ۱۹۶۴، ۱۹۶۸، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۳ آقای گل لیگ پرتغال شد و در سال ۱۹۶۸ با ۴۲ گل زده، اولین کفش طلا را به عنوان برترین گلزن لیگ‌های اروپایی تصاحب کرد و این شاهکار را در سال ۱۹۷۳ نیز با ۴۰ گل زده تکرار کرد. وی در ۳۰۱ باری که برای بنفیکا به میدان رفت، ۳۱۷ گل زد و ۴۱ گل نیز در ۶۴ بار حضورش در تیم ملی پرتغال به ثمر رساند.

***********************************************
آقای گل جام جهانی ۱۹۶۶
اوزه‌بیو در جام جهانی ۱۹۶۶ با ۹ گل زده، آقای گل جام جهانی انگلیس شد. او با شوت‌های فوق‌العاده، دریبل‌های عالی و سرعتی بسیار بالا به یکی از پدیده‌های استثنایی تورنمنت تبدیل شد و تیم ملی پرتغال را به مقام سوم جام رساند.

از او در آفریقا به عنوان یکی از اولین ستاره‌های جهانی فوتبال این قاره تجلیل شد. دیدار مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی در مقابل تیم شگفتی آفرین کره شمالی که پیش از آن ایتالیا را حذف کرده بود، فراموش نشدنی است. در این بازی پرتغال با سه گل از حریف عقب بود، هم تیمی‌های اوزه‌بیو شکست را پذیرفته بودند که اوزه‌بیو همه چیز را عوض کرد. او چهار گل زد و یک گل نیز ساخت تا در نهایت پرتغال با نتیجه ۵ بر ۳ پیروز میدان شود.

او در سال ۱۹۷۰ به عنوان اولین فوتبالیست جایزه مرد سال اروپا را دریافت کرده و در سال ۱۹۷۳ نیز این افتخار را تکرار کرد.

***********************************************
انتقال به آمریکای شمالی
اوزه‌بیو در سال ۱۹۷۵ اروپا را ترک کرد و به تیم بوستون مینتمن در لیگ فوتبال آمریکای شمالی پیوست. تنها بعد از هفت بازی و زدن دو گل، به تیم مکزیکی سی. اف. مونتری منتقل شد. در اینجا هم مدت زیادی نماند و در سال ۱۹۷۶ به لیگ آمریکای شمالی برگشت و به عضویت تیم تورونتو متروس-کرواتیا درآمد. برای این تیم کانادایی ۱۸ گل در ۲۵ بازی زد و قهرمانی آمریکای شمالی را به دست آورد. پس از این فصل به تیم بیرا مار پرتغال رفت و یک بار دیگر به آمریکای شمالی و تیم لاس وگاس کوئیک سیلور رفت. این تیم را هم بعد از ۱۷ بازی و زدن ۲ گل ترک کرد. یک ماه در تیم تومار پرتغال بازی کرد و یک مرتبه دیگر به آمریکا رفت و در تیم دسته دومی نیوجرسی آمریکن بازی کرد.

***********************************************
بازگشت به بنفیکا به عنوان مربی
اوزه‌بیو در سال ۱۹۸۰ به پرتغال برگشت و مربی تیم جوانان بنفیکا شد. در سال ۱۹۸۷ کمک مربی تیم بزرگسالان شد و با این تیم درسال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۰ به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید. در هر دو بازی اما، بنفیکا مغلوب و نایب قهرمان شد.

از سال ۱۹۹۲ اوزه‌بیو به عنوان مشاور برای بنفیکا و نیز برای فوتبال پرتغال فعالیت می‌کرد. او فوتبالیستی بود که در پرتغال و نیز خارج از مرزهای این کشور محبوب فوتبال‌دوستان بود.

***********************************************
درگذشت

خبرگزاری پرتغالی "لوسا" با انتشار خبر مرگ آقای گل جام جهانی ۱۹۶۶ در ساعت ۳:۳۰ بامداد، ایست قلبی را دلیل مرگ "پلنگ سیاه" اعلام کرده است. وی بر اثر مشکلات تنفسی و قلبی صبح روز یکشنبه ۵ ژانویه ۲۰۱۴ در سن ۷۱ سالگی در شهر لیسبون در گذشت.

***********************************************
آمار ملی
 سال ها بازی گل
 1961 2 1
 1962 5 2
 1963 1 0
 1964 6 4
 1965 7 7
 1966 12 12
 1967 6 3
 1968 2 1
 1969 4 2
 1970 1 0
 1971 5 2
 1972 9 4
 1973 4 3
 مجموع 64 41

***********************************************
افتخارات
مرد سال فوتبال پرتغال در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۳
بازیکن سال اروپا و برنده توپ طلای اروپا در سال ۱۹۶۵
قهرمانی جام در جام اروپا را در پایان فصل ۶۲–۱۹۶۱
۵ قهرمانی در جام حذفی پرتغال با بنفیکا
۱۰ قهرمانی در لیگ پرتغال با بنفیکا




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان پرتغالی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) اوزه بیو داسیلوا فریرا، زندگینامه اوزه بیو، biography Eusébio، اوزه بیو آقای گل جام جهانی ۱۹۶۶، درگذشت اوزه بیو، آمار ملی و افتخارات اوزه بیو، اوزه بیو اسطوره فوتبال پرتغال،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 6 بهمن 1393 :: نویسنده : رضا عباسی       
شناسنامه
نام کامل لوئیس فیلیپ مادریا کائریو فیگو
زادروز   ۴ نوامبر ۱۹۷۲(42سال)
زادگاه  لیسبون ،  پرتغال
قد ۱٫۸۰ متر
پُست    هافبک هجومی

اطلاعات باشگاهی
باشگاه جوانان
اسپورتینگ 1984-1989
UEFA TT 7209.jpg
باشگاه‌های حرفه‌ای
 سال ها باشگاه ها بازی گل
 1989-1995 اسپورتینگ لیسبون 137 16
 1995-2000 بارسلونا 172 30
 2000-2005 رئال مادرید 164 38
 2005-2009 اینتر میلان 105 9

تیم ملی
 سال ها تیم ملی بازی گل
 1991-2006 پرتغال 127 32

**********************************************
لوئیس فیلیپ مادریا کائریو فیگو (به پرتغالی: Luís Filipe Madeira Caeiro Figo) (متولد ۴ نوامبر ۱۹۷۲ لیسبون) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال پرتغال است.

**********************************************
زندگی ورزشی
در تیم‌هایی همچون اسپورتینگ، بارسلونا، رئال مادرید و اینتر میلان بازی کرده‌است.

انتقال جنجالی او در سال 2000 که مستقیماً از بارسلونا به رئال مادرید پیوست یکی از جنجالی ترین ترانسفر های تاریخ است این انتقال که با مبلغی بالاتر از 50 میلیون یورو شکل گرفت در دوران خود رکورد بازار نقل و انتقالات به حساب می آمد.که البته یک سال بعد با آمدن زین الدین زیدان از یوونتوس به رئال شکسته شد. هواداران بارسا به قدری از این انتقال خشمگین بودند که کینه خود را در اولین بازگشت او پس از این ترانسفر، به ورزشگاه نیوکمپ با پرتاب کردن سر خوک به سمت فیگو نشان دادند.

او که در ۳۱ مه ۲۰۰۹ از فوتبال خداحافظی کرد، در دوران حرفه‌ای خود ۱۲۷ بازی ملی برای تیم پرتغال داشته‌است.

فیگو در سال ۲۰۰۱ به عنوان بازیکن برتر سال فوتبال دنیا انتخاب شد.

او هم‌چنین در میان ۱۰۰ بازیکن برتر تمام ادوار فیفا قرار دارد.

فیگو با وجود خداحافظی از فوتبال ولی همچنان در صحنه فوتبال حضور دارد و به عنوان یکی از مدیران ارشد باشگاه اینتر میلان فعالیت می‌کند.

**********************************************
آمار ملی
 سال ها بازی گل
 1991 3 0
 1992 7 1
 1993 5 2
 1994 5 2
 1995 6 1
 1996 9 2
 1997 7 2
 1998 6 0
 1999 9 4
 2000 13 6
 2001 9 9
 2002 10 0
 2003 10 3
 2004 11 1
 2005 7 0
 2006 10 1
 مجموع 127 32

**********************************************
افتخارات
باشگاهی
اسپورتینگ لیسبون
تاکا د پرتغال (لیگ پرتغال ) : 1994-95

بارسلونا
لالیگا : 1997-98 ، 1998-99
کوپا دل ری : 1997 ، 1998
سوپر کاپ اسپانیا : 1996
جام یوفا : 1997
سوپر کاپ اروپا : 1997

رئال مادرید
لالیگا : 2000-01 ، 2002-03
سوپر کاپ اسپانیا : 2001 ، 2003
لیگ قهرمانان اروپا : 2002
سوپر کاپ اروپا : 2002
جام بین قاره ای : 2002

اینتر میلان
سری آ : 2005-06 ، 2006-07 ، 2007-08 ، 2008-09
کوپا ایتالیا : 2006
سوپر کاپ ایتالیا : 2005 ، 2006 ، 2008

تیم ملی پرتغال
جام ملت های اروپا : نایب قهرمان 2004
جام جهانی زیر 20 سال : 1991
جام ملت های اروپا زیر 17 سال : 1989
جام ملت های اروپا زیر 21 سال : نایب قهرمان 1994

فردی
جام ملت های اروپا زیر 21 سال بازیکن طلایی : 1994
توپ طلا پرتغال : 1994
بهترین بازیکن سال پرتغال : 1995 ، 1996 ، 1997 ، 1998 ، 1999 ، 2000
بهترین بازیکن خارجی سال لالیگا : 1999 ، 2000 ، 2001
بهترین بازیکن سال اسپورتینگ لیسبون : 1994
عضو تیم منتخب جام ملت های اروپا : 2000 ، 2004
از نظر مجله (World Soccer) بازیکن سال : 2000
توپ طلا : 2000
فیفا بهترین بازیکن جهان در سال : 2001
عضو تیم منتخب سال اروپا : 2003
عضو تیم ستارگان جام جهانی فیفا : 2006
یکی از 100 بازیکن برتر فیفا

**********************************************




نوع مطلب : بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان پرتغالی، 
برچسب ها : بیوگرافی (زندگی نامه) لوئیس فیلیپ مادریا کائریو فیگو، بیوگرافی (زندگی نامه) لوئیس فیگو، زندگینامه لوئیس فیگو، biography Luís Figo، افتخارات باشگاهی و فردی لوئیس فیگو، فیگو، آمار و افتخارات ملی لوئیس فیگو،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
 
درباره وبلاگ

ورزش ایران و جهان , به روزترین بیوگرافی (زندگی نامه) بازیکنان فوتبال ایران و جهان
rezaabbasi1376.mihanblog.com
reza abbasi 1376
رضا عباسی

مدیر وبلاگ : رضا عباسی
مطالب اخیر
موضوعات
نظرسنجی
بهترین بازیکن جهان کدام است؟










بهترین بازیکن جهان کدام است؟










بهترین بازیکن جهان کدام است؟










برچسبها
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :